18 წლის ასაკიდან მოყოლებული, მას ბიზნესი და მასთან დაკავშირებული ყველა მოცემულობა განსაკუთრებულად აინტერესებს – მისი ცხოვრების ყველა ეტაპი აუცილებლად არის დაკავშირებული თავის ბიზნესინტერესებთან. უკვე მალევე, მან საკუთარი კომპანია დააარსა და შესაბამის მიზნებს ეტაპობრივად აღწევს. „თბილისი თაიმსი“ ახალგაზრდა ბიზნესმენს, გიორგი ხაჩიძეს ესაუბრა.

ადრეული ასაკიდანვე დაინტერესდი ბიზნესითა და ტექნოლოგიებით. რამ განაპირობა ის, რომ 18 წლის ასაკში ამ ტიპის ინტერესები გქონდა?
ზოგადად, ბავშვობიდანვე, ყოველთვის ბიზნესზე ვსაუბრობდი და ყოველთვის მინდოდა, ამ სფეროში ვყოფილიყავი. ტექნოლოგიებიც ძალიან მაინტერესებდა ხოლმე – მუდამ ვიყავი გატაცებული ახალი მოწყობილობებით – ვნახულობდი და ვადევნებდი მათ თვალს. შემდეგ უკვე, ამ სფეროში ჩემი ინტერესები გააღრმავა „საქართველოს ინოვაციებისა და ტექნოლოგიების სააგენტომ“. აქ ტრენინგებზე შევიტანე განაცხადი და ორთვიანი ტრენინგები გავიარე. იმდენად მომეწონა, რომ გადავწყვიტე – ეს იყო სფერო, რომელიც ყველაზე მეტად მომწონდა დს მინდოდა, საკუთარი თავი ამ მიმართულებით გამევითარებინა.

ძალიან მიყვარდა ამ საქმის კეთება – გავდიოდით რეგიონებში და ადამიანებს ვაცნობდით , ზოგადად, რა არის 3D პრინტერები. საჩხერეში, ხარაგაულში და ა.შ, ძალიან ბევრი პრეზენტაცია მაქვს გაკეთებული და, ამ კუთხით, ძალიან ბევრი რეგიონიც მაქვს მოვლილი, სააგენტოს ფარგლებში. აქედან მოყოლებული, ყოველთვის ვსაუბრობ ტექნოლოგიებსა და ინოვაციებზე.

როგორც ვიცი, საკუთარი ბიზნესი გაქვს. ამასთან დაკავშირებით რას გვეტყვი?
დაახლოებით, წელიწადნახევრის წინ, დავაარსე კომპანია „kompania Future Laboratory Management“-ი, რომელიც, ძირითადად, საგანმანათლებლო სექტორში მოღვაწეობს და სკოლებსა და უნივერსიტეტებს ინოვაციების დანერგვაში ეხმარება. სკოლებს ეხმარება იმ კუთხით, რომ გახდეს ინოვაციური და დაიწყოს საკუთარ ბიზნესიდეებზე, სტარტაპებზე ფიქრი. მათ ვეხმარებით იმ მიმართულებით, რომ ბავშვებს ვასწავლოთ მომავლის პროფესიები.
რეალურად, დღეს რომ ბავშვი მიდის სკოლაში, ის მას 2031 წელს ამთავრებს. სკოლებში მას ელ.ფოსტის შექმნასა და სხვა მარტივ პროცედურებს ასწავლიან – ისეთ რაღაცებს, რაც, დღევანდელი თაობისთვის, რომელიც სიარულსა და საუბარზე ადრე კომპიუტერის გამოყენებას იწყებს, ამ მარტივი რაღაცების სწავლას ხუთი წუთი სჭირდება. ჩვენ გვინდა, რომ ბავშვებს ღირებული ცოდნა მივცეთ – რაც გამოადგებათ ამ თანამედროვე, ტექნოლოგიურ სამყაროში.

ჩვენი პროგრამები გვაქვს შემუშავებული. პირველიდან მეთორმეტე კლასის ჩათვლით, ვასწავლით მსგავს პროფესიებს და, ასეცე, მეწარმეობას. ვეხმარებით, როგორ გამოიყენის სწორად მიღებული პროფესიული ცოდნა – როგორ დასაქმდნენ, ან როგორ გახდნენ დამსაქმებლები.

ეს პროდუქტი ჩვენი ინტელექტუალური საკუთრებაა. ახლა უკვე, ჩვენ ვმუშაობთ იმაზე, რომ ის საქართველოს ბევრ კერძო სკოლაში დავნერგოთ და გავიტანოთ კიდეც. ამაზეც ვმუშაობთ და, ზაფხულისთვის, გარკვეულ სიახლეებსაც ველოდებით.

რა არის შენთვის მოტივატორი, როცა საკუთარი საქმიანობით ხარ დაკავებული?
როდესაც სტარტაპის კონდიციაში ხარ, ანუ ყველაფერს ნულიდან იწყებ და არაფერი გაქვს გაკეთებული (არც შესაბამისი თანხები გაგაჩნია), ძალიან ბევრი დაბრკოლება გხვდება. მაგრამ როდესაც ხედავ, რომ ბავშვები და სტუდენტები ძალიან არიან გახარებულები, რადგან შენ გარკვეული პროგრამები შექმენი, ეს მართლაც ძალიან დიდი მოტივაციაა. მეც მაქვს გავლილი ბავშვობა და მახსოვს ის პერიოდში, სტუდენტობაც და მინდა, რომ ეს პერიოდი ახლა ბევრად განსხვავებული იყოს. პლუს ამას, ვაცნობიერებ, რომ თუ ვიღაცებმა ახლა არ დაიწყეს მომავლის პროფესიების შესწავლა და სტარტაპების გავითარების ხელშეწყობა, ამ კუთხით, საქართველოს კარგად ვერ ექნება საქმე.

მოტივატორი ძალიან ბევრია; მათ შორის, იმ ბავშვების ემოციები, რომლებიც ჩვენი პროგრამებით სწავლობენ.

გარდა ბიზნესსაქმიანობისა, რით ხარ დაინტერესებული?
შეიძლება ითქვას, რომ ჩემი აქტივობების 90% ბიზნესს უკავშირდება. თუმცა, ახალი ადგილების აღმოჩენა, სადაც კარგი ადამიანების გაცნობა არის შესაძლებელი, ჩემთვის ძალიან საინტერესოა – სხვადასხვა წვეულება, სადაც შესაძლებელია, რომ საქმიანი, ან არასაქმიანი კავშირები დამყარდეს. ძირითადად, ეს არის ჩემთვის მიმზიდველი. შესაძლოა, ბანალურად ჟღერს, მაგრამ ჩემი ჰობი და ინტერესები მაინც ჩემს პროფესიულ საქმიანობას უკავშირდება.

მუდმივად ვცდილობ, ტექნოლოგიებს ვადევნო თვალი და არ ჩამოვრჩე, არ გამომრჩეს სიახლე.

ამ კონკრეტულ ეტაპზე, რას საქმიანობ?
ამ დროისთვის, ვმუშაობთ, რომ დავიწყოთ მასწავლებლების გადამზადების პროგრამები. ეს იმიტომ, რომ იმ მიმართულებებით, სადაც ჩვენ ვართ, მასწავლებელი არის ძალიან დეფიციტური და გვინდა, რომ, თუ სკოლებს არ შეუძლია, შეიტანოს ტექნოლოგიები, მასწავლებლები მაინც ჰყავდეთ, რომლებსაც შეუძლიათ 21-ე საუკუნის უნარების გადაცემა ბავშვებისთვის; ასევე – თანამედროვე საგანმანათლებლო მეთოდოლოგიებით სწავლება.

მეორე მხრივ კი, ვმუშაობთ იმაზე, რომ გავაუმჯობესოთ ის პროცესები, რომლებიც გვაქვს. შეიძლება ითქვას, რომ, მუდმივად, ეს არის ჩვენი ერთ-ერთი პრიორიტეტი – არასდროს დავარდეს ის ხარისხი და ტემპი, რაც გვაქვს შენარჩუნებილი; ბოლომდე მივიყვანოთ დაწყებული პროცესი და შევცვალოთ ახალი თაობა, როდესაც ისინი სკოლას დაამთავრებენ.

ავტორი: მარიამ ტიელიძე

გაზიარება