საქართველო ღვინით, ყურძნის ჯიშებით რომ მრავალფეროვანი ქვეყანაა, ეს მსოფლიომ უკვე ძალიან კარგად იცის. ჩვენს ქვეყანაში მეღვინეობა უამრავ წელს ითვლის. სწორედ ამიტომ, ის ადამიანები, რომლებიც ამ საკითხით არიან დაინტერესებულები, ატარებენ ცდებს და ახალ მიგნებებს ეძებენ.
ზღვის ფსკერზე დაძველებული ღვინო სწორედაც რომ ექსპერიმენტის შედეგია. ამ პროცესის, იდეისა და შედეგების შესახებ, “თბილისი თაიმსს” ზურაბ ქუმსიაშვილმა თავად უამბო.
“ადრე მე მქონდა ღვინის, კონიაკის, შამპანიურის წარმოება, იყო ასეთი კომპანია – “ვაზიანი”. ეს გახლდათ ბაბუაჩემის დაარსებული კომპანია და მე მარკეტინგის დირექტორად ვმუშაობდი. პროფესიით ექიმი ვარ, თუმცა, მეღვინეობის თემა შევისწავლე და ამ კომპანიაში დიდი ხნის მანძილზე ვიმუშავე. შემდეგ, იმავე პერიოდში, საქართველოში ჩამოვაყალიბე დაივინგის ასოციაცია ჩემს მეგობრებთან ერთად. გავიდა წლები და კვლავ დავუბრუნდი მედიცინას. შემდგომ, მომივიდა იდეა – რატომ უნდა დაგვეძველებინა ღვინო მხოლოდ მარნებში, როცა ეს ზღვის ფსკერზეც შესაძლებელია. გადავხედე, თუ იყო ეს მეთოდი მსოფლიოში გამოცდილი. ვნახე, რომ რამდენიმე ქვეყანაში აძველებდნენ ღვინოს ზღვის ფსკერზე – ეს გახლავთ ხორვატია, ესპანეთი, იტალია, რუსეთი. თუმცა, მცირე რაოდენობით და მხოლოდ მინის ბოთლებით. მე მინის ბოთლების გამოყენება არ მაინტერესებდა. მინდოდა, რომ თიხის, ნატურალურ ჭურჭელში დამეძველებინა.
დაახლოებით, ასეთი დიზაინი შევქმენი – ლიტრიანი, ნატურალური თიხის ამფორები. მაგრამ აქ პრობლემა გახლდათ შესაბამისი თიხის მიღება, რომელიც არ იქნებოდა დამუშავებული ქიმიური დანამატებით, რადგან უნდა იყოს ბიოღვინო, ასევე, შავი ზღვის მარილიან წყალს შიგნით არ უნდა ატარებდეს. როდესაც ფსკერზე ჩავდივართ, იქ დაძველება უნდა მოხდეს, დაახლოებით, 20-30 მეტრის სიღრმეზე და იქ წნევა კიდევ უფრო ემატება. დაახლოებით, წელიწად-ნახევრის განმავლობაში ვატარებდი ცდებს, რომ შესაბამისი თიხა მიმეღო. მივიღე ისეთი თიხა, რომელიც უძლებს ატმოსფეროს და, რაც მთავარია, არის ძალიან თხელი და მსუბუქი”, – გვიყვება რესპონდენტი და ამბობს, რომ, დაახლოებით, 1 წლის მანძილზე აძველებდა. ასევე, ზოგ თიხას ისე ძირავდა, რომ მასში არაფერს ასხამდა – აინტერესებდა, ჭურჭელში თუ შეაღწევდა რაიმე.
როგორც ქუმსიაშვილი ამბობს, საბოლოო შედეგები უკვე მიღებულია.
“აქ ორი მომენტია – ზღვის ფსკერზე ღვინო სამჯერ სწრაფად ძველდება, ვიდრე, მაგალითად, ქვევრში ან სხვა ჭურჭელში. მე მსოფლიოს მასშტაბით ყველას ვესაუბრე, ვინც ღვინის დაძველების ამ მეთოდს იყენებს. მათაც იგივე აღნიშნეს, რომ ამ შემთხვევაში სამჯერ სწრაფად ძველდება. ღვინო ამ დროს განსაკუთრებულ გემოვნურ და ა.შ. თვისებებს იძენს. სხვათა შორის, უამრავი სომელიე დამიკავშირდა, ვისაც სურს, გასინჯოს და ჩატარდეს დეგუსტაციები. მეორე მომენტი, უფრო მეტად, მარკეტინგს ეხება – ზღვის ფსკერზე ხდება ზღვის მიკროორგანიზმების დაჯდომა ბოთლებზე და მთლიანად იმოსება ჭურჭლის გარსი, ამიტომ, ვიზუალური ეფექტიც ძალიან საინტერესოა. სხვათა შორის, ეს ვიზუალური ეფექტი, რომელიც ჩვენ შავ ზღვაში მივიღეთ, გაცილებით უკეთესია, ვიდრე ხორვატიაში, ესპანეთსა და იტალიაში მიღებული ეფექტები, რაც მე ვნახე. ეს ყველამ აღნიშნა. ანუ, შავი ზღვის გამოყენება ამ მხრივ ძალიან საინტერესოა”, – ამბობს ზურაბ ქუმსიაშვილი და აღნიშნავს, რომ ეძებს ინვესტორს.
“ამ ეტაპზე, ვეძებ ისეთ ინვესტორს, მოწილეს, რომელიც ჩადებს თანხას. პროექტი დასაწყისში, დაახლოებით, 100 000-ევროიანია. ძირითადად, საყიდელია სპეცაღჭურვილობა. იმ აღჭურვილობით, რაც მე მაქვს, მუშაობა საკმაოდ რთულია. 100 000-ევროიანი პროექტი რამდენიმე ათას ბოთლ ღვინოზეა გათვლილი, რომელიც თავის თავს პირველივე წელს ამოიღებს. ამ შემთხვევაში, დაძველებას არ სჭირდება წლები, ამისთვის საჭიროა, დაახლოებით, 9-10 თვე. თებერვალში რომ ჩავდე, ახლა ამოვიღე და შედეგი უკვე სერიოზულია”, – ამბობს ქუმსიაშვილი “თბილისი თაიმსთან” საუბრისას.
მასალა მოამზადა : მარიამ ტიელიძემ
