“რა დასანანია, ლუვრში (ლუვრის მუზეუმი პარიზში) ერთადერთი მხატვარი ვარ, რომელიც არავინ დააფინანსა და სრულად ჩემი ხარჯებით წამოვედი” – ეს სიტყვები სოციალურ ქსელში 28 წლის მხატვარმა ალექანდრე ვაშაყმაძემ გაავრცელა… მხატვარს საფრანგეთში დავუკავშირდით, რომელმაც თავისი წარმატებების შესახებ და სამშობლოში განცდილ უყურადღებობაზეც გვიამბო…
– ჩემი ნახატები, მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაშია დაცული – კანადა, იტალია, რუსეთი, აშშ, საფრანგეთში, გერმანიაში, იაპონია, ასევე გამოფენები მქონდა ზემოთ ხსენებულ ქვეყნებში… ნამუშევრები გახდა ინსპირაცია ამერიკელი პოეტისთვის, რომელმაც 4 წიგნი მომიძღვნა და ჩემი ნახატებით გააფორმა. ვარ გამარჯვებული სხვადასხვა არტ ფესტივალების, მათ კოლექციებშია ჩემი ნამუშევრები… მაგალითად, ტრილიონიანი ოქროს კომპანიის “ყამანა გოლდის” პირად კოლექციაში ჩემი ორი გამორჩეული ნახატია დაცული… ჩემმა მეუღლემ ჩემგან ფარულად დამარეგისტრირა კონკურსში, რომელიც უკვე დასრულებული იყო, მაგრამ ნახატი იმდენად მოეწონათ, შეიძინეს და თავის დახურულ კოლექციაში განათავსეს…
– ამერიკელი პოეტი როგორ გახდა თქვენი შემოქმედების თაყვანისმცემელი?
– ამერიკელმა მოხუცმა პოეტმა, ინტერნეტით აღმოაჩინა საიტი და ჩემი მხატვრობა იმდენად შეუყვარდა, რომ არათუ ოთხი წიგნი მომიძღვნა, ჩემს პიროვნებას იმდენად ჩაეძია, მოინათლა, გაქრისტიანდა და სულ ამბობს, რომ მე და ჩემი მხატვრობის სიღრმემ აიძულა მონათლულიყო…
– ანუ დღესაც მეგობრობთ…
– დიახ, უკვე მესამე წელია ვმეგობრობთ და სულ მეუბნება, რომ ოცნებად აქვს პირადად შემხვდეს, მთელი საქართველო მოიაროს, გაეცნოს და შეიგრძნოს ჩვენი კულტურა… ძალიან ამპარტავნულად გამომივა, მაგრამ მის სიტყვებს ვიმეორებ, უნდა რომ შეიცნოს ის კულტურა, რომელმაც ჩემნაირი მხატვარი შვა.. მეც იმდენად შემაყვარა თავი, რომ მესამე წიგნი, რომელიც მომიძღვნა, მისი პორტრეტი დიდი სიყვარულით დავუხატე და მან გარეკანზე განათავსა. წიგნს კი სახელად, “სულში ჩახედვა” დაარქვა.
ეს პოეტი მარტოხელაა და ძალიან გულჩვილი. შვილი ყავს, რომელიც ცალკე, მისგან ძალიან შორს ცხოვრობს. ვიცი, რომ სულ ენატრება, მაგრამ ხანდახან სულიერ კავშირსაც კი ვერ გრძნობს და პოემების წერაც თავდაპირველად მარტოობამ და საკუთარ თავთან ყოფნამ დააწყებინა. ჩემმა ნახატებმა კი, როგორც თვითონ აღნიშნავს, დიდი სინათლე შეიტანა მის სულში. სულ მიწინასწარმეტყველებს, რომ დრო მოვა და ჩემი ნახატებით მწვერვალებს მივაღწევ. მე დიდად არ მჯერა, მაგრამ ყველაფერი ხდება… ოცნებობს, რომ მთელმა მსოფლიომ განიცადოს ის, რაც თვითონ განიცადა. ჩემი ნახატების აღმოჩენით პირველი წიგნიც შესაფერისად დაასათაურა, “Reaching The Beyond”.
– ამდენი წარმატებების პარალელურად, როგორ პირობებში გიწევთ მუშაობა, როცა საქართველოში მხატვრისთვის არანაირი ხელშეწყობა არ არსებობს?
– ერთს ვიტყვი: ჩემი სამყაროს ხედვიდან გამომდინარე, შეფასებული და კარგად გააზრებული მაქვს სიტუაცია, რომ ერთადერთი წარმატება მხატვრისთვის, შესრულებული ნახატია, უფლის რწმენა, მადლიერება, რომ ყველაფერი კარგადაა და უკეთესადაც იქნება… ჩემი მთავარი მამოძრავებელი ძალა სწორედ ესაა, წარსულის ხსოვნა, აწმყოს მადლიერება და მომავლის რწმენა, რომ უფალს ტყუილად და უბრალოდ არ გადმოვუგდივარ, რომ მადლიერი უნდა ვიყო, იმით რაც მაქვს!
მთავარია სიმშვიდე მქონდეს და ხატვა შევძლო, უფალს ჩემი ხელი უჭირავს და მატარებს, რომ არ გავჩერდე და წინ ვიარო. ვიცი, რომ უცებ არაფერი მოდის, რადგან, უცბად მოსული წარმატება, დიდება ადამიანს ღუპავს და ანადგურებს! მხოლოდ სულგაყიდული და უსინდისო ადამიანების ხვედრია სწრაფი წარმატება. ჩემს ცხოვრებაში, ყველაფერი ნელ-ნელა ხდება და მე მადლობელი ვარ უფლის.
სრულად
