“ყველა დარდს მაშორებდა, საკუთარი გულის ხარჯზე. ჰოდა, როგორ დავიჯერო, რომ ახლა ამისთვის გამიმეტებს” – დაკარგული პროფესორის, გიორგი გახელაძის მეუღლე

თბი­ლის­ში კვლავ ეძე­ბენ პრო­ფე­სორ გი­ორ­გი გა­ხე­ლა­ძეს, რო­მე­ლიც რამ­დე­ნი­მე დღის წინ გა­უ­ჩი­ნარ­და. ძებ­ნის სა­მუ­შა­ო­ებ­ში მო­ქა­ლა­ქე­ებ­თან ერ­თად ჩარ­თულ­ნი არი­ან სა­მარ­თალ­დაცმვე­ლე­ბი, თუმ­ცა ჯერ­ჯე­რო­ბით მისი პოვ­ნა ვერ ხერ­ხდე­ბა.

გი­ორ­გი გა­ხე­ლა­ძის მე­უღ­ლე ირმა მა­ლა­ცი­ძე სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში წერს იმის შე­სა­ხებ, თუ რო­გო­რი მზრუნ­ვე­ლი ადა­მი­ა­ნია გი­ორ­გი გა­ხე­ლა­ძე.

“მე და გიომ ერ­თმა­ნე­თი “რე­ზო­ნან­სში“ გა­ვი­ცა­ნით. ყვე­ლა­ზე მზრუნ­ვე­ლი ადა­მი­ა­ნი იყო, ვი­საც იქამ­დე ვიც­ნობ­დი და იმის შემ­დე­გაც. გიო ახვლე­დი­ან­მა მის­ტერ ვულ­ფი შე­არ­ქვა. ფილმ “მა­კუ­ლა­ტუ­რას“ ერთ-ერთი გმი­რის სა­ხე­ლი, კა­ცის, რო­მე­ლიც ყვე­ლას უგ­ვა­რებს პრობ­ლე­მებს. მარ­თლა ასე იყო. ყვე­ლა­ზე ზრუ­ნავ­და. სა­ა­ხალ­წლო კარ­ნა­ვალ­ზე, მახ­სოვს, ყვე­ლა­ზე “მამა-ჟურ­ნა­ლის­ტის“ პრი­ზიც გა­დას­ცეს ეს ფო­ტო­ე­ბი იმ­დრო­ინ­დე­ლია.

ჩვე­ნი გაც­ნო­ბის პირ­ვე­ლი თვე­ე­ბის. გიო ჩემი გან­ყო­ფი­ლე­ბის რე­დაქ­ტო­რი იყო და მა­სა­ლა­ზე წა­სულს, გვი­ან რომ მი­წევ­და დაბ­რუ­ნე­ბა რე­დაქ­ცი­ა­ში და ბუ­ფე­ტი უკვე და­კე­ტი­ლი იყო, ყო­ველ­თვის მახ­ვედ­რებ­და სენდვიჩს და ყა­ვას. ავად თუ გავ­ხდე­ბო­დი, ექიმ­თან მივ­ყავ­დი. ქა­ლაქ­ში, სა­დაც ოჯა­ხი არ მყავ­და, შვი­ლი­ვით მივ­ლი­და და მპატ­რო­ნობ­და. მა­შინ უბ­რა­ლოდ მისი თა­ნამ­შრო­მე­ლი ვი­ყა­ვი. და მხო­ლოდ ჩემს მი­მართ არ იყო ასე­თი. ყვე­ლა­ზე ზრუ­ნავ­და.იმის შემ­დეგ 26 წელი გა­ვი­და და არა­ფე­რი შეც­ვლი­ლა. ყვე­ლა დარდს მა­შო­რებ­და, სა­კუ­თა­რი გუ­ლის ხარ­ჯზე. ჰოდა, რო­გორ და­ვი­ჯე­რო, რომ ახლა ამის­თვის გა­მი­მე­ტებს და მარ­ტოს დამ­ტო­ვებს?ღმერ­თო, ვე­ღარ ვუძ­ლებ!”, – წერს ირმა მა­ლა­ცი­ძე.