რელიგიური ტრადიციებიდან ებრაელთათვის უმნიშვნელოვანესია შაბათის დღის სიწმინდის დაცვა. ეს რიტუალი განაწესია, რომელიც ათ მცნებაშია მოხსენიებული და ადამიანში ებრაული არსის დამადასტურებელია. ის წმინდა, კურთხეულ დღედ იწოდება.
ებრაელთათვის შაბათი ღვთიური დასვენების მიბაძვაა, როცა მათ არა აქვთ უფლება რაიმე ფორმით ჩაერიონ მოვლენეათა ბუნებრივ განვითარებაში და არ გამოამჟღავნონ თავიანთი ბატონობა ბუნებაზე. შაბათის ძირითადი რიტუალი საქმისაგან თავშეკავებაა.
„თორა“-ს მიხედვით არსებობს მუშაობის ოცდაცხრამეტი ძირითადი სახე, რომლებიც შაბათსაა აკრძალული. ესენია:
1. ადგილიდან ადგილზე გადატანა; 2. ანთება; 3. ჩაქრობა; 4. რაიმეს დამთავრება; 5. წერა; 6. დაწერილის წაშლა; 7. ხარშვა; 8. რეცხვა; 9. კერვა; 10. დარღვევა; 11. კვანძის შეკვრა; 12. კვანძის გახსნა; 13. გამოჭრა; 14. ხვნა; 15. თესვა; 16. ნებისმიერი მცენარის მოწყვეტა; 17. მოსავლის აღება; 18. დაქუცმაცება; 19. განიავება(მარცვლეულის); 20. მარცვლის გარჩევა; 21. გაცრა; 22. დაფქვა; 23. მოზელა; 24. გაჩეჩვა; 25. დართვა; 26. ღებვა; 27. ხელით ქსოვა; 28. ქსოვილის გრუნტირება; 29. დაზგაზე ქსოვა; 30. ნაქსოვის დარღვევა; 31. შენება; 32. ნგრევა; 33. ნადირობა; 34. პარსვა; 35. დაკვლა (საქონლის, ფრინველის); 36. გატყავება; 37. ტყავის დამუშავება; 38. პოლირება (გაპრიალება); 39. ჩანიშვნა.
ამ დღისთვის მზადება სადღესასწაულო ხასიათს ატარებს. ამზადებენ სადღესასწულო კერძებს, იცვამენ საშაბათე ტანსაცმელს და სხვა. განსხვავებით სხვა დღეებისგან, შაბათი 25 საათი გრძელდება.
სოფიკო ნინიკაშვილი
