ამერიკაში მცხოვრები ქართველი, ლექტორი და სამოქალაქო აქტივისტი გიორგი მიქანაძე პატრიარქს ილიაობას ულოცავს და facebook-ში პოსტს აქვეყნებს.
The tbilisi times გიორგი მიქანაძის პოსტს უცვლელად გთავაზობთ :
“თანამედროვეობის უძლიერესი ქართველი და საქართველოს საზოგადოებრიობისთვის და სახელმწიფოებრიობისთვის მუხლჩაუხრელად,
რეალურად მზრუნველი, რეალური შედეგებით, მშრომელი მწყემსი კეთილი.
ადამიანი, რომელიც სიცოცხლეშივე კარგა ხანია გასცდა მიწიერი აზროვნებისა და მსოფლმხედველობის კატეგორიებს
შესაბამისად, ჩვენთვის რიგითი მოქალაქეების, მაღალი თუ დაბალი რანგის სასულიერო პირებისთვის მასთან სიახლოვისას, მისი სიმდაბლისა და სიმაღლის კატეგორიების აღქმა ვერ ხდება ყოველთვის ადეკვატურად. გამომდინარე აქედან, ხშირად ვიწვებითა და ვითუთქებით ნაცვლად იმისა, რომ აზროვნების და ადამიანური ყოფის სიმაღლეების მაღალ საფეხურებზე ავიდეთ.
უბრალოდ, დაბადებით გენიოსია ეს ადამიანი, უნდა მას ეს, თუ არ უნდა.
დღეგრძელობა ამ ძლიერ კაცს
მრავალჟამიერ თქვენ და თქვენს საქმეს
ერთ ამბავს გავიხსენებ, ადრეც ვთქვი მგონი.
მე და კოტე სვანაძე დავითიანნის იდეაზე ვმუშაობდით 2002 თუ 2003 წელია. იდეის წარდგენა გვაქვს პატრიარქთან. რაღაც 2 სიტყვა კი ვთქვი, მაგრამ მერე დისკუსიის და განხილვის ნაწილში ვერ მივიღე აქტიური მონაწილეობა ჩემი მოკრძალებული ბუნების გამო. ახალი ვიყავი ახლა და მაკვირდებოდა, შემატყო, რო მინდოდა ჩართვა და ვიკავებდო თავს. მერე მეუბნება შენ ეგრე მორიდებული თუ იქნები აქ ეგ საქმე არ გამოგივა, მეც ერთი მსმენელი ვარ და გამოთქვი შენი აზრიო. ყოველთვის გვთხოვდა განსხვავებულ აზროვნებას. თუ გინდა ეგ საქმე გამოგივიდეს უნდა იბრძოლოო. 😁 ზოგადად, მე ამ კაცის დანახვის ოცნება მქონდა, არამც თუ მასთან ერთად მუშაობის და ასეთი უშუალო ურთიერთობის. ამიტომ, მისგან ეს ყურადღება ჩემთვის ძალიან საინტერესო და მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა. მაშინაც და მერეც სხვა ბევრი საინტრრესო საუბრები, სწავლა-შეგონებებიც იყო. თუმცა, ამაზე მერე მემუარებში ალბათ 😁😄 მერე, რა თქმა უნდა ისეთი მოვიქოქე, გამყვა ცხოვრებაშიც და რამდენჯერმე კვერთხი კინაღამ მომხვდა თავში სხვაგან, სხვა გარემოებებში და სხვა კონტექსტში 😁
ეს ადამიანი არის ჩვეულებრივი გენია 😁👌 უბედნიერესი ვარ, რომ ეს ვიცი და ამაში ზუსტად 100% ვარ დარწმუნებული. ბევრს კი უბრალოდ სჯერა, სწამს და ერთგულობს შორიდან და ძალიან დასაფასებელია. მე კი, ღმერთს მადლობა ჩემი სკეპტიკური, კრიტიკული და ანტაგონისტური ბუნებით აბსოლუტურ კატეგორიებში, არგუმენტირებულად ვაცნობიერებ ამას.”
