თუკი ნიჭი და ინტერესი გაქვს, სიახლის წამოწყების მცდელობას ყოველთვის აქვს აზრი. თუ ამ იდეას საფუძვლად ადამიანების გაბედნიერება ახლავს, ალბათ, შეუძლებელიც კია, ის წარუმატებელი აღმოჩნდეს. ზაქრო მურაჩაშვილი პროფესიით ინფორმაციული ტექნოლოგიების სპეციალისტია. ოჯახური ბიზნესი მან და მისმა მეუღლემ დიდი სიამოვნებითა და მუდმივი ძიებით წამოიწყეს. დეტალებზე “თბილისი თაიმსს” ზაქრო თავად ესაუბრა.
დეტალურად რომ გვითხრათ, რას ამზადებთ?
გვაქვს ოჯახური ბიზნესი. მეუღლესთან ერთად ვამზადებ სუვენირებს. მაგალითად, ღამის სანათებს, როგორც საბავშვო, ასევე, პერსონალური ხასიათის – უფროსებისთვის; საათებს; ბრელოკებს სასურველი დიზაინით; მანდილოსნებისა და პატარა ქალბატონებისთვის – გულსაბნევებს, თმაზე გასაკეთებლებს. გვაქვს ასევე სადღესასწაულო მიმართულებები, მაგალითად, უკვე მოვასწარით 3 და 8 მარტის სუვენირები და სააღდგომო ნივთები. მონაწილეობა მივიღეთ სააღდგომო გამოფენა-გაყიდვაში. ამჟამად, გადართულნი ვართ საზაფხულო კოლექციის შექმნაზე. მოუთმენლად ველოდებით სასექტემბრო პერიოდს და, რა თქმა უნდა – ახალ წელს.
იდეა წამოვიდა იქიდან, რომ მინდა, ადამიანებმა, საკმაოდ მცირე ხარჯის გაღებით, ერთმანეთს მიანიჭონ ბედნიერება. საქმეს ვაკეთებთ სიამოვნებით და გამუდმებით ახალი იდეების ძიებაში ვართ. ხელსაქმის სიყვარულმა კი გადაგვაწყვეტინა, დამატებითი მცირე შემოსავლი მიგვეღო. მაგრამ იმდენად სასიამოვნო და საინტერესო პროცესები ახლავს ნივთების დამზადებას, გადავწყვიტეთ, გავფართოვდეთ და უფრო მრავალფეროვანი და ორიგინალური ნივთები შევთავაზოთ მომხმარებელს.
ამ მხრივ, თვითნასწავლი ხართ?
პროფესიით ინფორმაციული ტექნოლოგიების სპეციალისტი ვარ, მაგრამ სტუდენტობის პერიოდში, უფრო მეტად, დაინტერესებული ვიყავი გრაფიკული დიზაინით. აღნიშნულ სფეროში, ძირითადად, ინტერნეტის საშუალებით მაქვს მიღებული თვითგანათლება.
ამ მიმართულებით, პირველ ნაბიჯებს დგამთ – რა სირთულეები შეგხვდათ?
სირთულეები, რა თქმა უნდა, გვქონია, გვაქვს და მომავალშიც გვექნება, როგორც პროგრამული, ასევე – ტექნიკური. რთულია გასაღების ბაზრის მოძიებაც. განსაკუთრებით, ისეთ ეკონომიკურად არამდგრად ქვეყანაში, როგორიც საქართველოა. თითქმის შეუძლებელია წარმოებული პროდუქციის საზღვრებს გარეთ გატანა, ტრანსპორტირების ტარიფებიდან გამომდინარე. თუმცა, ჩემი შეხედულებით, საქმე უფრო საინტერესოა და უფრო გიყვარდება, როცა მას სირთულეები ახლავს და ცდილობ, ნაბიჯ-ნაბიჯ, ყველა დაბრკოლების გადალახვას.
როგორც აღნიშნეთ, სხვა პროფესიის ხართ – რატომ გადაწყვიტეთ, მსგავსი ნივთები დაგემზადებინათ?
მიუხედავად ჩემი არჩეული პროფესიისა და ამ ახალი მონდომებისა, ასევე, მაქვს სულ სხვა მიმართულება, რაც ოჯახში ძირითადი შემოსავლის წყაროა.
უნივერსიტეტის დასრულებისას გადავწყვიტე, შემესწავლა საიუველირო საქმე და 11 წელია, უკვე ჩართული ვარ ამ სფეროში. მაგრამ იმ ახალგაზრდული წლებიდან მაინც არ გამიქრა ის სურვილი, რაც გულიდან მოდიოდა და, ასე ვთქვათ, რაღაც დონეზე ავიხდინე კიდეც.
რა უახლოესი გეგმები გაქვთ?
როგორც ზემოთ აღვნიშნე, ერთ-ერთი სერიოზული პრობლემა არის ტექნიკური მხარე. არის შეკვეთები, რასაც ფიზიკურად ვერ ვაკეთებ ჩემს ხელთ არსებული ჭრა-გრავირების აპარატით. ფაქტობრივად, ვზივარ ჩარჩოში, რის მიღმაც ნაბიჯს ვერ ვდგამ. წელს მონაწილეობას ვიღებ საგრანტო პროგრამაში და დიდი იმედი მაქვს გამარჯვების. თუ გამიმართლებს, ვფიქრობ, ბევრად საინტერესო და მრავალფეროვან ნაწარმს შევთავაზებ ჩემს მომხმარებლებს.
