რამდენ ადამიანსაც უნდა აერთიანებდეს ესა თუ ის პროფესია, ესა თუ ის საქმიანობა, თითოეული ხელოვანი განსხვავებულია და ყოველი მათგანი ქმნის გამორჩეულს. დიანა დიდია პროფესიით ტანსაცმლის დიზაინერია. მხატვრობისადმი მისი ინტერესი სათავეს ბავშვობიდან იღებს და არაერთ ეტაპს მოიცავს. ფურცელზე დაწყებული ნახატები დღეს უკვე ტილოებმა ჩაანაცვლა, რომლებიც საზოგადოებაში ძალიან მოთხოვნადია. დიანა “თბილისი თაიმსს” ესაუბრა.
“დამავთავრე თოიძის სამხატვრო აკადემია. ბავშობაში დავდიოდი ორი წელი ხატვის წრეზე, სადაც ბევრი რამ ვისწავლე. ხშირად გვქონდა გამოფენები. აქედან დაიწყო ხატვის მიმართ ჩემი ინტერესი და სიყვარული. თავიდან ვხატავდი ფურცელზე გუაშით, ახლა უკვე – ტილოზე აკრილის საღებავებით. ძალიან მაინტერესებს ზეთით ხატვა ვცდი ალბათ.
ყველაზე მეტად ჩემი ნამუშევრებიდან მომწონს ყვავილებიანი ქალები – ,,ქალი გაზაფხული”, ასე ჰქვია. ძალიან მოთხოვნადია ასეთი თემატიკის ნახატები და მოსწონთ. ჩემი ნახატები ძალიან მრავალფეროვანია და ხალისიანი, ცოცხალი ფერებით. მაქვს ჩემი გვერდიც – საიდანაც ვყიდი ჩემს ნამუშევრებს.
სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ არ დამიხატავს. დიდი პაუზის შემდეგ დავიწყე ისევ ხატვა. ვცადე და გაამართლა კიდეც. მესამე წელია, რაც დავიწყე, უკვე საკმაოდ ბევრი ნამუშევარი შევქმენი და გაიყიდა. ასევე, ვაკეთებდი ხელნაკეთ სამკაულებს, აქსესუარებს, ბაფთებს…. მიყვარს ხელსაქმე”, – ამბობს დიანა და გვიზიარებს, თუ როგორ გარემოში იქმნება მისი ნამუშევრები.
“როდესაც ვხატავ, თითქოს, ვისვენებ, განტვირთვაა ჩემთვის. არ მომწონს, როდესაც ხატვის დროს მიყურებენ, რადგან პროცესში ნამუშევარი შეიძლება, ბევრჯერ გადავაკეთო. წინასწარ არ ვიცი, ზუსტად როგორი გამოვა. ასევე, მიყვარს მუსიკის მოსმენაც ხატვის პროცესში.
ნამუშევრის მიტოვება არ მიყვარს – რომ დავიწყებ, აუცილებლად უნდა დავამთავრო, თუნდაც იმიტომ, რომ ძალიან მაინტერესებს – ბოლოს როგორი გამომივა. მაგრამ საკმაოდ შრომატევადია. შემიძლია, მთელი დღე ვიჯდე და ვხატო, დროის გასვლას ვერც ვგრძნობ-ხოლმე. თავიდან ფანქრით ვაკეთებ მონახაზს, შემდეგ კი ფერებით ვფარავ – აი, ეს პროცესი მომწონს, როდესაც მკვეთრი, ხასხასა ფერები იკვეთება ნელ-ნელა. ყოფილა შემთხვევა, როდესაც ღამის ორ საათამდე მიხატია – მაინტერესებდა, ბოლოს როგორი იქნებოდა. სასიამოვნო შეგრძნებაა, როდესაც შენი ნამუშევრები დარჩება და ბევრ სახლს დაამშვენებს”, – ამბობს დიანა დიდია.
