ის გზები, რომელთა მეშვეობითაც კაცობრიობა მოიხმარს ენერგიას და აწარმოებს სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან ნივთებს, მუმდივად იცვლება, ეს ტრანსფორმაცია შესაძლებელია მსოფლიო ეკონომიკისთვის მომგებიანი გახდეს. მსოფლიოს ფართომოხმარების საგნები ბოლო 15 წლის განმავლობაში ცირკულაციის პროცესს განიცდის, ტექნოლოგიური ინოვაციები, მათ შორის რობოტები, ხელოვნული ინტელექტი, ITტექნოლოგიები და დიდი მონაცემების ანალიზი, ისინი მუდმივად უმობესდებიან. მნიშვნელოვანია იმის გააზრებაც, რომ ტექნოლოგიური პროგრესი გვეხმარება ამოწურვადი ენერგიის წყაროების შეთავსებაში. ისეთი განახლებადი წყაროები, როგორებიცაა მზისა და ქარის ენერგია კი საშუალებას გვაძლევს დავხვეწოთ ეს ტექნოლოგიები.
მაკინსის ახალი ანგარიში,რომელიც ეხება ტექნოლოგიებით რესურსების ჩანაცვლების საკითხს ფოკუსირებს სამ მნიშვნელოვან საკითხზე და ასკვნის,რომ პოტენციურად შესაძლებელია მსოფლიოში 900 მილიარდიდან 1,6 ტრილიონამდე მოგების მიღება 2035 წლამდე.
განახლებადი ენერგია, რომელსაც რეგენერაციულ ენერგიასაც უწოდებენ ისეთი წყაროებისგან მიიღება, რომლებიც ამოუწურავად ითვლება. როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, ამ ენერგიის გამოყენების ძირითადი მიზანი სიცოცხლის შენარჩუნებაა იმ პირობებში, როდესაც დედამიწაზე ენერგიის ის წყაროები ამოიწურება, რომელთა რაოდენობაც დასაბამიდან შეზღუდულია. განახლებადი ენერგიის წყაროებად ითვლება მზესთან და ქართან ერთად, მიწის ელემენტების რადიაქტიური გახლეჩვა და დედამიწის ბრუნვა თავისი ღერძის გარშემო. მნიშვნელოვანია უშუალოდ ის პროცესი, თუ როგორ ახერხებენ მეცნიერები ამ წყაროებიდან დედამიწაზე განახლებადი ენერგიის წყაროების შექმნას. ეს ყველაფერი ქარის ენერგიის, ჰიდროენერგიის, მზის სინათლის, ბიოენერგიის ფორმით წარმოგვიდგება.
მზის მეშვეობით თბოელექტრო სადგურები და კოლექტორები რადიაციას გადააქცევენ ელექტროენერგიად და სითბოს, ქარის ენერგიით კი ხდება ოფშორული ქარის ენერგიის განვითარება, ბიომასა მყარ, აირად და თხევად მდგომარეობაში ბიოსაწვავის მისაღებად, გათბობის საშუალებებისთვისა და ელექტროენერგიისთვის გამოიყენება.
უნდა ითქვას ისიც,რომ ენერგიის სხვადასხვა წყაროს ძიება და გამოყენება უხსოვარი დროიდან დაიწყო კაცობრიობამ, როგორც მეცნიერები წერენ, შეშით ცეცხლის დანთება ენერგიის ძირითადი წყაროს ძიება იყო, რამდენიმე ასეული წლის წინ ადამიანებმა ქვანახშირის გამოყენება დაიწყეს, ხოლო 100 წლის წინ კი – ნავთობის. როგორც ცეცხლმა მოახდინა რევოლუციური გარდაქმნა პირველყოფილი ადამიანების ერაში, ისეთი გარდაქმნების მომსწრენი ვხდებით 21-ე საუკუნეში. წიაღისეული რესურსების წვა აჩქარებს დედამიწაზე გლობალური დათბობის პროცესს. საწვავის წვის დროს გამოყოფილი მავნე ნივთიერებები ქმნიან „სათბურის ეფექტს“ და დედამიწაზე მისი ზედაპირის ტემპერატურას ზრდიან.
ენერგიის მიღების პარალელურად კაცობრიობის პროგრესის შესანარჩუნებლად განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა მისი ეფექტურად გამოყენების საკითხსაც. ევროკავშირის 2010 წელს მიღებული 20-20 სტრატეგიის ერთ-ერთ ძირითად მიზანს ენერგომოხმარების 20%-ით შემცირება წარმოადგენს 2020 წლისათვის 1990 წელთან შედარებით. აღნიშნული პროგრამის განხორციელების შემთხვევაში თითოეული ოჯახის ფინანსური დანაზოგი 1000 ევროს შეადგენს წლიურად, გაიზრდება ინდუსტრიის კონკურენტუნარიანობა, შეიქმნება დაახლოებით 2 მილიონი სამუშაო ადგილი და 740 მილიონი ტონით შემცირდება ნახშირორჟანგის გაფრქვევა.
ნათია კეკენაძე
