“ამ ქვეყანაში ალტერნატივა არის, ისევ მხოლოდ პოლიტიკა, რომელიც გუდავს მოქალაქეს. ღმერთმა სიმშვიდე მისცეს ამ ოჯახებს და აცხონოს მათი შვილების სულები,” – ამის შესახებ, ასისტენტ-პროფესორი, გიორგი მიქანაძე Facebook-ზე წერს და ხორავას ქუჩაზე მომხდარ ფაქტს, ქვეყანაში ბოლო დროს განვითარებულ მოვლენებს ეხმაურება.
გიორგი მიქანაძე: “ისწავლეთ მოქალაქეობა!
როცა საზოგადოება ძლიერია და მის წევრებს აქვთ მოქალაქეობრივი თვითშეგნება, ასეთ მძიმე შემთხვევებთან არ გვაქვს საქმე, რაც ჩვენს ქვეყანაში ხდება.
ამ ქვეყანაში ალტერნატივა არის, ისევ მხოლოდ პოლიტიკა, რომელიც გუდავს მოქალაქეს.
ღმერთმა სიმშვიდე მისცეს ამ ოჯახებს და აცხონოს მათი შვილების სულები.
წარმოგიდგენიათ, რა დღეში ვართ? შვილ მკვდარ, გაუბედურებულ მშობლებს ერთს ნაცს ვეძახით, მეორეს ქოცს. სხვა ალტერნატივა არ გვაქვს!
ჩვენც, უსამართლობის შემხედვარე გამოვთქვამთ პროტესტს, რომელსაც დირიჟორები როგორც უნდათ, საითაც უნდათ ისე ანაწილებენ და იყენებენ.
პოლიტიკოსებმა, რა თქმა უნდა, ასეთი შემთხვევებზე უნდა იაქტიურონ და ხარვეზებზე პასუხი მოთხოვონ ოპონენტებს. თუმცა, მე მკლავს, როდესაც სამოქალაქო აქტივიზმი იბღალება, ილახება და იხშობა გულწრფელი მოქალაქის ხმა.
ეს ოჯახები ჩვენმა, მოქალაქეთა სისუსტემ მიიყვანა ამ მდგომარობამდე. საყდრისიც მოქალაქეორბივმა გულგრილობამ დაანგრია. ეს თემაც პოლიტიკამ გათხვარა. სუსტები ვართ, როგორც მოქალაქეები.
ამიტომ ბედავენ ყოველთვის ყველა სისტემის ელემენტები გადააჭარბონ უფლებამოსილებებს, იძალადონ ჩვენზე, იყვნენ დომინირებულნი და პრიორიტიზირებულები. ასე იქნება მომავალშიც.
ამიტომ სჭირდება საზოგადოებას სამოქალაქო შემოქმედი, მეცნიერი ხელოვანი, ბიზნესმენი, სპორტსმენი ლიდერები. ვინც იყო ყველა დროის მთავრობამ პოლიტიკაში წაათრია.
იმიტომ, რომ ამ ქვეყანაში პოლიტიკის იქით სიცოცხლე არ არის.
ქვეყანას მკაცრად სჭირდება მოაზროვნე, გულწრფელი ძლიერი შემოქმედი თავები.
მაგალითად ახლო წარსულიდან, ვისზეც დგას საქართველო იაკობ გოგებაშვილი, დიმიტრი ყოფიანი, მერაბ კოსტავა, რომელსაც მკაცრად არ სურდა პოლიტიკაში მოსვლა, სიცოცხლე კი ქვეყნისთვის და მოქალაქეებისთვის ჰქონდა მიძღვნილი. მაშინ კიდევ უფრო რთული იყო. მაგრამ, ჩვენ დღესაც ვერ ვახერხებთ.
შევცვლით, აუცილებლად შევცვლით რეალობას და იმედს მომავალ თაობაში ვხედავ.
მანამდე კი, სამწუხაროდ – დავდგეთ და ვუყუროთ რა მოხდება!” – წერს ასისტენტ-პროფესორი, გიორგი მიქანაძე.
