რა არის კვებითი აშლილობა, რა იწვევს მას და როგორ გამოიხატება ადამიანებში – შეიძლება ითქვას, ეს საკითხი მიმდინარე საუკუნის ერთერთი მთავარი პრობლემაა. გარდა იმისა, რომ აღნიშნული ფიზიკურ ჯანმრთელობაზე აისახება, ის არანაკლებ, უარყოფით გავლებას ახდენს ადამიანის ფსიქიკურ მდგომარეობაზე.
კვებითი აშლილობის ყველაზე გავრცელებულ ტიპებს შორისაა ანორექსია, ბულიმია, შერჩევითი კვების აშლილობა, შფოთვა, დეპრესია…
ასე თუ ისე, კვებითი აშლილობა ადამიანებში ინდივიდუალურად ვლინდება – განსხვავებული მახასიათებლებით. ჩვეულებრივ, ასეთ დროს ადამიანები უხაზს უსვამენ საკუთარ გარეგნობას – უარყოფით კონტექსტში. მკაცრად აკონტროლებენ საკუთარ საკვებს – ზომას, შემადგენლობას და ამისკენ მოუწოდებს გარშემომყოფებსაც. დიდი რაოდენობის საკვების მიღების შემდგომ, მათ აქვთ მოთხოვნილება – შეძლონ ღებინება. გარდა ამისა, კვებითი აშლილობის ერთერთი გავრცელებული მახასიათებელია ბევრი ალკოჰოლის მიღება, რაც “ბლოკავს“ საკვების მირთმევის სურვილს.
კვებითი აშლილობის მართვა რთული, ჯაჭვური პროცესია, რომელშიც, ფსიქიატრების თქმით, დიდი როლი აქვს მულტიდისციპლინურ გუნდს, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ფსიქიატრი, ფსიქოლოგი, ფსიქოთერაპევტი, ქცევითი თერაპევტი და ა.შ.
ძალიან მნიშვნელოვანი და არსებითია ის გარემო, რომელშიც ის ადამიანი იმყოფება, რომელსაც კვებითი აშლილობა აწუხებს. აუცილებელია, უახლოესმა ადამიანებმა იცოდნენ, როგორ უნდა მოიქცნენ ასეთ დროს – ბუნებრივია, მიუღებელია ხაზგასმა ადამიანის ფსიქიკურ მდგომარეობაზე, მის წონაზე… ცხადია, მისი ეს მოცემულობა უნდა გავიზიაროთ და პრობლემა პრობლემად აღვიქვათ.
კვებითი აშლილობა, როგორც პროცესი, მართვადია. ასეთ დროს მთავარია პრობლემის დანახვა და მის მოწესრიგებაში იმ ადამიანების სწორი ჩართულობა, რომლებიც, ერთი მხრივ, პროფესიონალები არიან და, მეორე მხრივ, იმ პიროვნების ახლობელი ადამიანები, რომელსაც კვებითი აშლილობა აწუხებს.
