2 ოქტომბრის თვითმმართველობის არჩევნებამდე უკვე ერთ თვეზე ნაკლები რჩება, ამასთან ერთად საქართველოში ყოველდღიურად იმატებს დაძაბულობა და პოლიტიკური პროცესების ტემპერატურა. პარტიები აქტიურად აწარმოებენ წინასაარჩევნო კამპანიას, საქართველოს მასშტაბით, თითქმის ყველა რეგიონში ასახელებენ მერობისა და საკრებულოს მაჟორიტარ-დეპუტატობის კანდიდატებს და რაც მთავარია ამომრჩეველთან გასცემენ არაერთ დაპირებას, რომლის შესრულებასაც არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ აპირებენ.
მნიშვნელოვანია, მიმოვიხილოთ, თუ როგორია ქართული პოლიტიკური ლანდშაფტი არჩევნებამდე ერთი თვით ადრე. სულ რამდენიმე დღის წინ გახდა ცნობილი, რომ გიორგი გახარიამ საკუთარი კანდიდატურა დააყენა თბილისის მერად, ამასთანავე ცნობილია, რომ იმავე პოზიციისთვის იბრძვის კახა კალაძე და ნიკანორ მელია გაერთიანებული ოპოზიციიდან. სავარაუდოა ისიც, რომ გახარიას გამოჩენა ამ კანდიდატურაზე, დააფიქრებს ამომრჩეველთა იმ ნაწილს, რომელსაც გადაწყვეტილება არ ჰქონდა მიღებული და სავარაუდოა ისიც, რომ იგი საკმაო ხმებს მოაგროვებს, შესაბამისად, თუ კი აქამდე თბილისის მერობისთვის ბრძოლა ორ მთავარ კანდიდატს შორის მიმდინარეობდა, თითქოს ეს „ორპოლუსიანობა“ გახარიამ მოშალა საკუთარი კანდიდატურის უცაბედად წამოყენებით. პარტია „საქართველოსთვის“ თავჯდომარის ამ ერთგვარ სიურპრიზს სხვადასხვაგვარად აფასებენ პოზიციის, ოპოზიციის წარმომადგენლები და ექსპერტები, თუმცა რაც არ უნდა იყოს, გახარიას მთავარი მიზანი ზემოთ ნახსენები ორივე კანდიდატის უკანა პლანზე გადაწევაა.
არანაკლებ მნიშვნელოვანია და საინტერესოა ვაშაძეების მოქმედებანი წინასაარჩევნოდ. გიორგი ვაშაძემ ახალი პოლიტიკური პლატფორმა „მესამე ძალა“ ჩამოაყალიბა, რომელშიც აქამდე ნაცნობი თუ უცნობი პოლიტიკური სახეები გაერთიანდნენ, რამდენიმე დღის წინ ცნობილი გახდა, რომ „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ყოფილი წევრი და პარლამენტის დეპუტატი გრიგოლ ვაშაძე „მესამე ძალას“ შეუერთდა. ახალმა პოლიტიკურმა პლატფორმამ ვაშაძის მეთაურობით დააყენა საკუთარი მერობის კანდიდატი თბილისში, ასევე მათ ჰყავთ მაჟორიტარ-დეპუტატობი კანდიდატები თბილისის საკრებულოში. ფაქტი სახეზეა, რომ გიორგი ვაშაძე კვლავ არ ნებდება და დანარჩენი ოპოზიციისგან დამოუკიდებლად აგრძელებს პოლიტიკურ საქმიანობას.
აუცილებელია აღვნიშნოთ ისიც, რომ შარლ მიშელის შეთანხმებას რამდენიმე დღის წინ ენმ-მ ნიკა მელიას თავჯდომარეობით ხელი მოაწერა. ეს მოხდა იმ ფონზე, როცა „ქართული ოცნების“ ლიდერმა, ირაკლი კობახიძემ უფრო ადრე გააკეთა განცხადება, რომ ხელშეკრულება ანულირებულია და შესაბამისად ადგილობრივ არჩევნებს 43%-იანი რეფერენდუმის სტატუსი ვეღარ ექნებოდა. მიუხედავად ამისა, ოპოზიციისა და ექსპერტების დიდი ნაწილი დარწმუნებულია, რომ 43%-ის ვერ აღების შემთხვევაში მმართველ პარტიას ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნების დანიშვნა მაინც მოუწევს.
არჩევნებამდე სულ უფრო ცოტა დრო რჩება და პოლიტიკური ტემპერატურა საქართველოში კიდევ უფრო იმატებს. ოპოზიციისთვის ეს არჩევნები მართლაც რეფერენდუმის ტოლფასია, შესაბამისად სავარაუდოა, რომ თითოეული ოპოზიციონერი საკუთარი ხმების დაცვას ბოლომდე შეეცდება.
მასალა მოამზადა: თორნიკე ყრუაშვილმა
