მარიტა, შორენა კოლონკელიძე, დარინა, „ნუშის“ ეკა, თამარი „მთვარის მოტაცებიდან“, „მხიარული რომანის“ ეკა – ცოტამ თუ იცის, რომ 600-მდე კინოროლი თინა მგალობლიშვილის გახმოვანებულია. უთანამშრომლია ისეთ რეჟისორებთან, როგორებიც არიან – დავით რონდელი, ვახტანგ ტაბლიაშვილი, ნიკოლოზ სანიშვილი, შოთა მანაგაძე, გურამ პატარაია, ალეკო ნინუა, თენგიზ აბულაძე, ოთარ იოსელიანი, გუგული მგელაძე;
„ახლა ფილმები რომ გადის და ჩემი ხმა მესმის, მეცინება. ქართული ფილმების მთავარი როლების ქალბატონებს თითქმის ყველას მე ვახმოვანებ. ჩემ შვილიშვილს უხარია, მაგრამ ჩემთვის დღეს უკვე ეს სევდის მომგვრელია, რადგან ეს ყველაფერი მოგონებაა. ბევრი გენიოსი მსახიობი და რეჟისორი წავიდა და უცრემლოდ ამ ყველაფერს ვერ მოვიგონებ“ – „პრაიმტაიმთან“ ისტორიებს იხსენებს თინა მგალობლიშვილი, ქართული ფილმისა და რადიოს შეუდარებელი ხმა.
თეატრალური უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი დაამთავრა, მაგრამ მსახიობი არ ყოფილა, არსად უთამაშია. მის ჯგუფელებს შორის კახი კავსაძე და ნუგზარ ჯუღელი იყვნენ.
პირადი გარემოებებიდან გამომდინარე თავიდანვე გადაწყვეტილი მქონდა, რომ სცენაზე არ წავიდოდიო, ამბობს. გადაწყვეტილება არ უნანია. იყო ჯერ რადიო, მოგვიანებით ტელე დიქტორი. 20 წლის მანძილზე მიჰყავდა საინფორმაციო გამოშვება „მოამბე“.
იმხანად მედეა ჩახავა, გახმოვანების თვალსაზრისით, ფავორიტი ყოფილა და მის ხმაზე ყოფილა “სწორება”. თუმცა რუსთაველის თეატრის მსახიობს აღარ ეცალა ამ საქმისთვის, რამაც თინა მგალობლიშვილის წისქვილზე დაასხა წყალი.
თინა მგალობლიშვილი: – ჩვენ, როლების გამხმოვანებლებს, „სნაიპერებს“ გვეძახდნენ. ხასიათის გარდა, არტიკულაციაში ზუსტად ვახვედრებდით. არაჩვეულებრივად ახმოვანებდა ლეილა ძიგრაშვილი, ლამზირა ჩხეიძე… მე გამიმართლა. ჩემი მონაცემიც დამეხმარა, მაგრამ ბედიც იყო ასეთი.
„ნატვრის ხის“ გამხმოვანებელთა კონკურსში, მარიტას ხმაზე, ტიტულოვანი მსახიობები მონაწილეობდნენ, თუმცა არჩევანი ჩემზე გაკეთდა.
ლიკა ქავჟარაძე მაშინ 16-17 წლის იყო, მე – 30-ს ცოტა გადაცილებული. სხვაობა იყო ასაკშიც და ხმის ტემბრშიც. ეს ორი ბარიერი დასაძლევი იყო. მუშაობისას აბულაძემ მაჩვენა კადრი, წყაროსთან ლიკა რომ იხედება პროფილით და მითხრა – შეხედე, რა ღვთაებრივი სილამაზეა, შენ მის სულიერ სიღრმეებში უნდა შეხვიდეო. ალბათ, ქავჟარაძის გამაოგნებელმა სილამაზემ და პლუს ბატონი თენგიზის შესაძლებლობებმა მომცეს ძალა, ჩემი ხმა მარიტას გამოსახულებას მისადაგებოდა. ბატონი თენგიზის იმედი გავამართლე და კმაყოფილი დარჩა. მასთან მუშაობა დიდი პატივი და სიამოვნება იყო. ლიკას არც ერთხელ არ შევხვედრივარ. სულ იმის ფიქრში ვიყავი, როგორ შეიძლებოდა, რომ ამ ანგელოზ ქალბატონს არც ერთხელ არ შევხვედრივარ-მეთქი. არც მისი აზრი ვიცი მარიტას გახმოვანებაზე. თუმცა რახან ბატონი თენგიზი ძალიან კმაყოფილი იყო, ლიკაც ასევე იქნებოდა.
