ივერიის კულტურულმა გავლენამ, ასევე, თავი იჩინა ძველ რუსულ ეკლესიურ-ლიტერატურულ ძეგლებსა და საერთოდ, რელიგიურ-ყოფით მხარეზე, ენაში, ხალხურ სიტყვიერებაში, თქმულებებში, ზღაპრებში, ლეგენდებში, ანდაზებში, გამოცანებში, შელოცვებში, სიმღერებში და ა.შ.
„რუსეთის კავკასიასთან კავშირი ჩვენი ისტორიის ყველა პერიოდში იმდენად ცოცხალი და გამუდმებულია, აპრიორი მოსალოდნელი იყო, რომ კვაკასიის ხალხთა შემოქმედების რუსულ ხალხურ შემოქმედებასთან მიმართების საკითხის წარმოშობა…
დიდი ევროპული დაბლობის ამ ეთნოგრაფიულ ფსკერზე დასახლებულ ხალხს ხშირი და ხანგძლივი ურთიერთობა ჰქონდათ რუსეთის სამხრეთსა და აღმოსავლეთთან, რაც უთუოდ უნდა ასახულიყო (მათი გავლენის კვალი) ხალხურ შემოქმედებაში როგორც აისახა ის ენაში, ყოფაში, ზნე-ჩვეულებებში“ – სრულიად სამართლიანად აღნიშნავს მ.ე. ხალანსკი.
არ შეიძლება რუსული მწერლობისთვის უცხო დარჩენილიყო მდიდარი ქართული სიტყვიერება. რუსული მწერლობა უდავოდ დაესესხებოდა მას მოთხრობებს, რომანებსა და აღმოსავლელ მწერალთა თარგმანებს, რაც მრავლად იყო ივერიაში.
მასალა ეკუთვნის
იღუმენ მამა გაბრიელ ჯიქიას
