ბოლო დროს მომხდარი არაერთი ფაქტის გამო, ქვეყანაში მშენებლობებისა და მისი თანმდევი საკითხების განხილვა აქტუალური გახდა. დედაქალაქში მიმდინარე, საკმაოდ დიდი რაოდენობის მშენებლობის ფონზე, საცხოვრებლად ამ კორპუსების ვარგისიანობა და უსაფრთხოება მოსახლეობაში აშკარად აჩენს კითხვის ნიშნებს. მაშინ, როცა გაზრდილია უსაფრთხოების სისტემების გაუმართავობის გამო მომხდარი შემთხვევები, ადამიანებისთვის მეტად მნიშვნელოვანი გახდა, ვის რა პასუხისმგებლობები აქვს.
როდის უფრო მეტია დაშვებული შეცდომა და სამშენებლო ხარვეზი? – როცა, დროის გარკვეულ მონაკვეთში, ერთი კორპუსი შენდება, თუ – ბევრად მეტი? რაც უფრო მეტი დრო ეთმობა კონკრეტულ პროექტს, ცხადია, შედეგი მეტად ხარისხიანია. აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით, „თბილისი თაიმსი“ ურბანისტ ნიკო კახეთელიძეს ესაუბრა:
ახლადაშენებულ საცხოვრებელ კორპუსებს მონიტორინგი თუ უტარდება და ვის მიერ?
ჩვენ კარგად ვიცით, როგორი მოცემულობაა „თელასთან“, GWP-თან, „ყაზტრანსგაზთან“ დაკავშირებით – როდესაც პროექტანტი იწყებს სახლის მშენებლობასა და პროექტირებას, სწორედ მათ უთანხმებს ამას. მათი თანხმობის შემდეგ, ხდება დაპროექტება სწორედ შესაბამის ნაწილში. მერიის ზედამხედველობის სამსახური, გარკვეულ ეტაპებზე, უწევს მონიტორინგს მშენებლობებს. ბუნებრივია, ეს პროცესი ყოველდღიურად ვერ მოხდება.
თუ შეგვიძლია, განვსაზღვროთ, საფრთხისშემცვლელი, უფრო მეტად, ადრე აშენებული საცხოვრებელი კორპუსებია, თუ – ახლადაშენებულები?
ამის შესახებ საუბარი არის ძალიან რთული. ეს იმიტომ, რომ არსებობს ძველი კორპუსები, რომლებიც არ ვარგა და საცხოვრებლად საშიშია და, ასევე, არსებობს ახალი კორპუსები, რომლებსაც, თუკი ჰყავს კვალიფიციური მშენებლები და პროფესიონალთა ჯგუფი, საცხოვრებლად უსაფრთხოა. მაგრამ პრობლემა არის ის, რომ მშენებლობების ნებართვების უზომოდ დიდი რაოდენობა არის გაცემული. უკვე დღევანდელ სიტუაციაში, კახი კალაძემ შეაჩერა ძალიან ბევრი კორპუსის მშენებლობა. მთავრობის მოხსენებაშიც იყო ნათქვამი, რომ მშენებლობებთან დაკავშირებული პროცედურები შეჩერდა. ეს კი ზუსტად იმ რეგულაციებმა გამოიწვია, რომლებიც კალაძემ გაატარა. ეს, უპირველეს ყოვლისა, შეეხება სახანძრო უსაფრთხოებასა და ყველა სხვა ტიპის უსაფრთხოებას. თუმცა, შესაბამისი ნებართვა უკვე იმდენია გაცემული, რომ ძალიან სერიოზულ პრობლემად შეგვიძლია, მივიჩნიოთ.
როდესაც ნებართვა გაცემულია და მერია ახარვეზებს, ან – უარს ამბობს, კონკრეტული დეველოპერი მიდის სასამართლოში და უკვე სასამართლოს გადაწყვეტილებით ხდება ხოლმე ამ პროექტების გაგრძელება. ხშირ შემთხვევაში ეს ასეა. ძალიან ბევრ პროექტზე (არა მხოლოდ იმის გამო, რომ ეჭვი შეიტანეს მის ვარგისიანობაში, არამედ ადგილის, სატრანსპორტო მოცემულობისა და სხვა მიზეზების გამო) უარია ნათქვამი. თუ დავაკვირდებით, დეველოპერები, მედიის მეშვეობით, ხშირად გამოდიან და ჩივიან იმის გამო, რომ ადრე მარტივად გვაძლევდით პროექტებზე ნებართვებს და ახლა პრობლემები გაჩნდაო. ჩემი აზრით, თბილისის მერის მიერ გადადგმული ნაბიჯი, შეჩერდეს მშენებლობებზე ნებართვების გაცემა, აბსოლუტურად გამართლებულია, უსაფრთხოების კუთხით.
მარიამ ტიელიძე
