სომხეთ-აზერბაიჯანის დაპირისპირება დღეს მსოფლიოს ერთერთი ყველაზე ცხელი თემაა. ამ კონფლიქტთან დაკავშირებით რთულია პროგნოზების გაკეთება, მაგრამ ფაქტია, რომ კავკასიაში დიდი აურზაურია. ასევე, აზრთა და განცხადებათა სხვადასხვაობაა მსოფლიოს არაერთ ქვეყანაში. საკუთარი ინტერესებიდან და დამოკიდებულებებიდან გამომდინარე, სახელმწიფოებს აქვთ თავიანთი პოზიცია.
რა როლი აქვს საქართვემოს ორ მოძმე ქვეყანას შორის მიმდინარე შეიარაღებულ პროცესებში და მოვლენებია მოსალოდნელი? “თბილისი თაიმსს” კონფლიქტოლოგი, მამუკა არეშიძე ესაუბრა.
როგორც არეშიძე აღნიშნავს, ამ მოცემულობაში საქართველოს სწორი პოზიცია იქნება, რომ მან აბსოლუტური ნეიტრალიტეტი დაიცვას.
თქვენი შეფასებით, რა საშიშროებაა მოსალოდნელი საქართველოსთვის?
საშიშროება არის რამდენიმე სახის, მაგალითად, საბრძოლო მოქმედებების გადმოტანა საქართველოს ტეროტორიაზე. ვგულისხმობ დრონების შემოტანას. ეს არის ერთერთი მაგალითი. თუ ვინმე სიტუაციის ტესტირებას მოინდომებს თავისთავად ცხადია, საკმაოდ უსიამოვნო და საგანგაშო ფაქტი იქნება ეს ჩვენთვის.
გარდა ამისა, არ არის გამორიცხული, რომ თუ სამხედრო კონფლიქტი დროში გაიწელება, მესამე ძალამ მოინდომოს მთლიანი რეგიონის ჩართვა ამ საბრძოლო მოქმედებებში – ამ შემთხვევაში, რუსეთი იქნება ეს თუ თურქეთი, გადამწყვეტი მნიშვნელობა არ აქვს.
ამასთანავე, შესაძლოა, მხარეებმა მოინდომონ საქართველოს ტერიტორიაზე ერთმანეთის საწინააღმდეგო დივერსიული აქტების შედარება.
მოგეხსენებათ, საქართველოს ტერიტორიაზე გადის გაზსადენები, რომლებიც ამარაგებს ორივე ქვეყანას და ამ ორივე ქვეყნის ეკონომიკისთვის სასიცოცხლო მნიშვნელობისაა – ეს არის ბაქო-თბილისი-ერზერუმი და რუსეთ-სომხეთის შემაერთებელი გაზსადენი. გარდა ამისა, არც ის არის გამორიცხული, იმ მოტივით, რომ სომხეთს დაეხმაროს, რუსეთმა მოინდომოს საქართველოს ტერიტორიაზე კორიდორების მოწყობა – როგორც საჰაერო, ისე – სახმელეთო.
მასალა მოამზადა : მარიამ ტიელიძემ
