“ხუთი დღეა, რაც ჩემი ოჯახისგან არანაირი ამბავი არ მაქვს…“ – ასე იწყებს თხრობას მარიამ მაშაიეხი, ქალი, რომელმაც 9 წლის წინ საკუთარი ცხოვრების რადიკალურად შეცვლა გადაწყვიტა. მარიამი, რომელსაც საქართველოში ყველა მარის ეძახის, ერთ-ერთია იმ ათასობით ირანელ ქალს შორის, რომლებმაც თავისუფლება სამშობლოზე მაღლა დააყენეს.
დღეს მარი საქართველოში ცხოვრობს, კერამიკოსია და ქრისტიანული ეკლესიის წევრია. თუმცა, მისი სიმშვიდის მიღმა დიდი ტკივილი და მუდმივი შიში იმალება – შიში იმ ოჯახის წევრების გამო, რომლებიც ირანში დარჩნენ და შიში მომავლისა, რომელიც ემიგრანტისთვის ყოველთვის ბუნდოვანია.
მარიამი გვიყვება არჩევანზე, რწმენაზე და იმ სასტიკ რეალობაზე, რომელსაც ირანელი ხალხი ყოველდღიურად უმკლავდება
– მარიამ, მოგვიყევით თქვენს შესახებ. სად დაიბადეთ და რამ გადაგაწყვეტინათ ემიგრაციაში წასვლა?
– მე დავიბადე ირანში, ქალაქ არაქში და 27 წლამდე იქ ვცხოვრობდი. ამის შემდეგ, ირანში არსებული სოციალური პირობებისა და შეზღუდვების გამო – განსაკუთრებით ქალებისთვის, რაც მოიცავს ჩაცმულობისა და ცხოვრების წესის არჩევის თავისუფლების ნაკლებობას – გადავწყვიტე ემიგრაციაში წასვლა. თავდაპირველად სომხეთში გადავედი, სადაც დაახლოებით სამი თვე დავყავი. ამ პერიოდში ტურისტულ კომპანიაში ვმუშაობდი, სადაც გავიცანი ჩემი მეუღლე, რომელიც საქართველოში ტურისტული კომპანიის მენეჯერი იყო. დაქორწინების შემდეგ საცხოვრებლად საქართველოში გადმოვედი და აქ ახალი ცხოვრება დავიწყეთ.
საქართველოში დასახლების შემდეგ, პირველად მომეცა შესაძლებლობა თავისუფლად შევსულიყავი ეკლესიაში, რაც ჩემს ცხოვრებაში გარდამტეხი მომენტი აღმოჩნდა. ამას მოჰყვა ქრისტიანობის შესახებ ხანგრძლივი სწავლა და კვლევა. საქართველოში ჩამოსვლიდან წლინახევრის შემდეგ, 29 წლის ასაკში, ქრისტიანობა მივიღე.
– თქვენს ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რელიგიამ. როგორ მიხვედით ქრისტიანობამდე?
– რელიგიის შეცვლის შემდეგ, დავიწყე რელიგიური და საგანმანათლებლო საქმიანობა. ბოლო წლების განმავლობაში ვსწავლობდი თეოლოგიას და აქტიურად ვმონაწილეობდი საეკლესიო ცხოვრებაში. მას შემდეგ, რაც ჩემი რელიგიის შეცვლის შესახებ გახდა ცნობილი, ირანში დაბრუნების შესაძლებლობა პრაქტიკულად გაქრა. უკვე შვიდნახევარი წელია, რაც ირანში არ ვყოფილვარ. ახლა 36 წლის ვარ და თითქმის 9 წელია, რაც საქართველოში ვცხოვრობ.
– რა შეიცვალა თქვენს ცხოვრებაში ამ გადაწყვეტილების შემდეგ? რამდენად რეალურია დღეს თქვენთვის სამშობლოში დაბრუნება?
– თუ ვინმე ირანში ცხოვრობს, არის მუსლიმი და შემდეგ რელიგიას შეიცვლის, ნებისმიერი რელიგიური კანონის მიხედვით, მას სიკვდილით დასჯა მიესჯება. სწორედ ამიტომ,ირანში დაბრუნების შემთხვევაში, სიკვდილით დასჯა მემუქრება…
– ირანში არსებულ სოციალურ პირობებზე ბევრს ლაპარაკობენ. თქვენი გამოცდილებით, რა არის ყველაზე დიდი სირთულე იქ მცხოვრები ქალებისთვის?
