გურამ დადიანიძის დედის, სოფო ბიბილაშვილის მხარდამჭერ აქციაზე, ჟურნალისტმა თაია გამთენაძემ, გურამ დადიანიძის ბებიას რამდენიმე კითხვა დაუსვა.
გთავაზობთ ბებიის პირველ კომენტარს:
„გაუგებრობა მოხდა, ტონალობა იყო შეცვლილი. მე დასამალი არაფერი მაქვს. ჩემზე ძალიან გურამის მოსვლა არავის გინდათ. ნურავისკენ ხელს ცუდად ნუ გაიშვერთ, ძალიან გთხოვთ. ჩემი და ჩემი ოჯახის მსგავსად არავის უნდა გურამი დაბრუნდეს. თუკი რამე შემიძლია, თქვენს გვერდით ვარ.
ჩემი გურამის მერე მე სიმსივნე დამემართა, ხან კარგად ვარ – ხან ცუდად. ყველაფერს ხომ ვერ ვიტყვი…
ირაკლი ოქრაძე ბევრ ტყუილს ამბობს, ალბათ აწყობთ. მე არ მითქვამს, „სადაც არის, კარგად არისო…“.
მე სიმართლის ქალი ვარ, სიტყვა სიტყვით გეტყვით – გასვენება იყო მოხუცის, მე იმ დროს, პანაშვიდზე გადავედი. კუთხეში, კახას დედა დამხვდა – ეს ამბავი დალიმ, კახა გელაშვილის დედამ გაავრცელა. მოილაპარაკეს ყველამ, აწყობდათ ეგრე და თქვეს. მოვიკითხე, როგორ ხართ მეთქი, როგორ ვიქნებით, კახა ისეთ დღეშია, ლამის გაგიჟდეს, ასე ამბობს, რომ მოვა, ნეკნებს დავუმტვრევო. ხელსაც ვერ დაადებს მეთქი, ვუთხარი. ეს როგორც უნდოდათ, ისე გადააკეთეს. სადაც არის, მე რა ვიცი, მე ვიცი და ვმალავ?!
მე ამ წუთშიც ვეძებ, სულ ვეძებთ… ჩვენ არ გვიყვარს ხმაური და არ ვხმაურობთ, ამიტომ არ ვეძებთ?!
გალანძღულები ვართ და ტალახი გვაქვს ნასროლი, რა დონეზე… ასეთ ხალხს რომ უცხოვრია საქართველოში, ამიტომ გვესროლეს. ამ ხალხის იმედზე როგორ უნდა იყოს საქართველო? ამას ყველას მიმართ არ ვამბობ…
12 წლის განმავლობაში დავდიოდით სადაც ჩემი შვილიშვილი დაიკარგა და ვერანაირი შედეგი ვერ ვნახეთ. სხვა რა გაგვეკეთებინა, რა გავაკეთოთ, მითხარით! 3 კვირაზე მეტი ლომისაზე ვიარეთ. რა ვუთხრა ადვოკატს, მე ჩემი შვილიშვილი არც მკვდარი ვიცი და არც ცოცხალი.
მე რომ ჩემი გურამი მკვდრად მოვიხსენიო, იმ დღესვე მოვკვდები, მე თავად ვაგებინებ პასუხს, ვიცოდე, ჩემს გურამის ვინ რა დაუშავა. სადაც იქნება საჭირო ყველგან მივალ,“ – ამბობს გურამ დადიანიძის ბებია.
შეგახსენებთ, 17 წლის გურამ დადიანიძე 12 წლის წინ, 2014 წელს, დუშეთის რაიონის სოფელ ქვემო მლეთაში გაუჩინარდა, ის ლომისობის დღესასწაულზე ექსკურსიაზე იმყოფებოდა. საქმე დღემდე გაუხსნელად ითვლება, ვინაიდან გურამ დადიანიძის კვალს ვერ მიაგნეს.
