ნებისმიერ ხელოვან ადამიანს აქვს გარემო, რომელშიც ის თავს განსაკუთრებით კომფორტულად გრძნობს, რომ შექმნან ნამუშევრები, რომლებიც მათ განწყობებსა და გემოვნებას გამოხატავს. გარდა ამისა, მათთვის ესა თუ ის მასალა გამორჩეულია. ნანა ირემაძისთვის თიხა სწორედ ასეთი განსაკუთრებული მასალაა.
თიხასთან მუშაობა მისთვის კომუნიკაციაა, რის შედეგადაც იბადება სრულყოფილი ნამუშევარი. “თბილისი თაიმსს” ნანა თავად ესაუბრა.
“ვერ ვიტყოდი, რომ რაიმე განსაკუთრებული მიმართულება მაქვს ხელოვნებაში. მიყვარს ყველაფერი, რასაც “ხელნაკეთი” ჰქვია. თუმცა, პოლიმერული თიხა არის ის მასალა, რომელზე მუშაობის დროსაც დროის შეგრძნებას ვკარგავ. ასე მგონია, მე და თიხა ვსაუბრობთ და ბოლოს ჩემი ფიქრები იბადება ნამუშევრების სახით”.
როგორია თქვენთვის საჭირო გარემო, რომელშიც მათ ქმნით?
არ მაქვს სახელოსნო, ან რაიმე გამორჩეული ადგილი. ჩვეულებრივ მაგიდასთან ვზივარ და ვმუშაობ, ყოველგვარი ყალიბისა და დამხმარე ხელსაწყოს გარეშე. სიჩუმე, წყნარი მუსიკა და მე და თიხა. დანარჩენი ყველაფერი თავისთავად გამოდის.
