მიუხედავად იმისა, რომ ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის საკონსულოებში ვიზის გაცემის პროცედურა გამკაცრდა, ამ კონტინენტზე მოხვედრისა და იქ უკანონოდ დარჩენის მსურველთა რაოდენობა მაინც იზრდება.
მიგრაცია გულისხმობს ცალკეული პირის ან ჯგუფის მიერ საცხოვრებელი ადგილის შეცვლას. მისი გამომწვევი მიზეზები შეიძლება იყოს როგორც ეკოლოგიური კატასტროფები თუ პოლიტიკური მოტივები, ისე უკეთესი ეკონომიკური პერსპექტივები, ან პოლიტიკური დაცულობა გადასახლების ადგილას. ევროპაში ბოლოდროინდელი მიგრაციის ნაკადის მთავარ მიზანს სწორედ უკეთესი ეკონომიკური პერსპექტივები წარმოადგენს.
ევროპაში უკვე სვამენ კითხვებს იმასთან დაკავშირებით თუ, რამდენად უსაფრთხო და დაცულნი არიან მოქალაქეები ემიგრანტებისგან.უნდა ითქვას, რომ თავისუფლად გადაადგილების უფლება დასავლური ლიბერალურ-დემოკრატიული ღირებულებაა და ადამინის უფლებების უმნიშვნელოვანესი ელემენტია. ამიტომ დემოკრატიულ სახელმწიფოს არა აქვს უფლება თავის მოქალაქეებს აუკრძალოს ემიგრაციაში წასვლა. მეორე მხრივ, ისეთი კონტინენტებისთვის, როგორიცაა ევროპა, განსაკუთრებით დასავლეთ ევროპა და ჩრდილოეთ ამერიკა იგი უმწვავესი პრობლემა გახდა.
სწორედ ამ მიზეზით იყო ნაკარნახევი ის, რომ ევროპის ქვეყნებმა მკაცრი სასაზღვრო და საშინაო რეგულაციები გაატარეს. მაშინ, როდესაც ევროპა გარდამავალ პერიოდში იყო და ევროკავშირში გაწევრიანების მსურველ ქვეყანათა რიცხვიც ნელ-ნელა იზრდებოდა, იგი გულკეთილი მასპინძლის როლს ირგებდა. მეორე მხრივ, გაწევრიანების შემდეგ, ჩეხეთის, ესტონეთის, უნგრეთის, ლატვიის, ლიტვას და პოლონეთს შიში ჰქონდათ იმის, რომ მას შემდეგ, რაც მათი ბაზრები გაიხსნებოდა, განვითარებული ქვეყნების ფერმერები ისარგებლებდნენ ქვეყნების მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობით და მიწის ნაკვეთებს შედარებით იაფად შეიძენდნენ. ადგილობრივი ფერმერები კი მათთან შედარებით არაკონკურენტულ გარემოში აღმოჩნდებოდნენ. მაგრამ ისეთ ქვეყანაში როგორიც გერმანიაა, მიწის გაყიდვის პროცედურებს სასოფლო-სამეურნეო მიწის გაყიდვის კანონი არეგულირებს. უცხო ქვეყნის ფიზიკური და იურიდიული პირებისთვის სასოფლო მიწების შეძენაზე მკაცრი შეზღუდვებია დაწესებული.
პრობლემები განსხვავებულია სხვადასხვა ქვეყანაში. მაგალითისთვის,მეტად საინტერესო მონაცემები აქვს ნორვეგიას. ქვეყნის დედაქალაქში, ოსლოში მოსახლეობის 19% დასავლურ სამყაროს არ ეკუთვნის. ქალაქში 20 ათასი პაკისტანელი და 7 ათასამდე შრი ლანკელი თამილები ცხოვრობენ. ქვეყნის მასშტაბით გაფანტულები არიან ვიეტნამიდან, ფილიპინებიდან, თურქეთიდან, სომალიდან, ერაყსა და მაროკოდან ჩასული უცხოელები. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით, ოსლოს მოსახლეობა წლიურად 2%-ით იზრდება.
ინდოელი, პაკისტანელი, ვიეტნამელი და ნორვეგიუელი ბავშვები ოსლოში
ლიბიაში სამოქალაქო ომის დაწყების შემდეგ ხელისუფლებას სისტემის კონტროლის შესანარჩუნებლად ძალა აღარ შერჩა. ლიბიის საპატრულო სამსახურები ზემდგომი ორგანოების მითითებით, ხელს უწყობდნენ მიგრანტების გამგზავრებას ევროპაში. ამ შემთხვევაში, კი ყველაზე რთულ მდგომარეობაში სამხრეთ ევროპა, განსაკუთრებით იტალია აღმოჩნდა. როგორც წესია ის აფრიკელები, რომელთაც ევროპაში ცხოვრება სურთ, სწორედ აპენინის ნახევარკუნძულს იყენებენ გადასასვლელად.
ლიბიელი ლტოლვილები, ფოტო გადაღებულია 2011 წლის მაისში
2011 წელს, ევროპისთვის ყველაზე კრიზისულ პერიოდში ლტოლვილთა ბანაკები თავშესაფრის მაძიებლებს ვეღარ იტევდა, ჰუმანიტარული კრიზისის ზღვარზე იყო აფრიკის სანაპიროსთან მდებარე იტალიური კუნძული ლამპედუზაც. ამავე წლის მონაცემებით, მხოლოდ ტუნისიდან ჩასულ მიგრანტთა რიცხვი 2012 წელს 21 ათასს აჭარბებდა. იგივე პრობლემა აქვს მალტასაც. მათმა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა დახმარებისთვის ბრიუსელს რამდენჯერმე მიმართეს და მიღებული მიგრანტების ევროკავშირის წევრ ქვეყნებში განაწილება შეთავაზეს. თუმცა, იმ უარმა რაც მათ მიიღეს უარესი შედეგი გამოიღო.
იტალიის ხელისუფლებამ დიდი შეცდომა დაუშვა და მიგრანტებს, რომლებიც კრიმინალურ ქმედებაში არ იყვნენ ეჭვმიტანილნი და წარსულში საემიგრაციო სამსახურთან პრობლემები არ ჰქონდათ ექვსთვიანი ვიზები მისცა. რამაც, პირიქით, იტალიაში ლეგარული მიგრანტის რაოდენობა გაზარდა. მალტაში ჩატარებული ერთ-ერთი კვლევის თანახმად, აფრიკელი მიგრანტების ნახევარზე მეტი ამბობს, რომ მათ ნათესავები ჰყავთ საფრანგეთსა და გერმანიაში და სწორედ მათკენ მიეშურებიან.
ფრანგული სასაზღვრო პოლიცია
საფრანგეთს ემიგრანტების მიღების მრავალწლიანი გამოცდილება აქვს. გამოცდილებამ აჩვენა, რომ კრიმინალურ დამნაშავეთა რიცხვში სწორედ ემიგრანტები ჭარბობენ. მათ მკაცრი პოზიცია დაიჭირეს და ქვეყნის შინაგან საქმეთა მინისტრის ბრძანებით, საბუთების წესრიგში ქონის შემთხვევაშიც კი აფრიკელი მიგრანტები საფრანგეთში ვერ შეაღწევდნენ, თუ მათ თან არ აღმოაჩნდებოდათ საკმარისი რაოდენობის ფინანსური დანაზოგი ან საფუძვლიანად არ დაასაბუთებდნენ საკუთარი ვიზიტის მიზნებსა და მიზეზებს. ორი წლის წინ, ამ ყველაფრის პარალელურად, საფრანგეთმა სხვა ზომებსაც მიმართა, მან ხმელთაშუა ზღვის აკვატორიაში საზღვაო საპატრულო სამსახური დააყენა. ისინი ყოველდღიურად აკავებდნენ მიგრანტებით სავსე ათობით ნავს და მათ აფრიკის სანაპიროზე აბრუნებდნენ. ამასთანავე, გასულ თვეში „შარლი ებდოზე“ თავდასხმამ ქვეყანაში მიგრანტებისადმი მასობრივი აგრესია გამოიწვია.
შესაბამისად, აფრიკასა და აღმოსავლეთში მიმდინარე პრობლემები პირდაპირ თუ ირიბად მაინც ახდენს ზეგავლენას ევროპის კონტინენტზე. მათთვის ასეთი პირდაპირ ზეგავლენა მიგრანტთა რაოდენობა წარმოადგენს.
26-27 იანვარი, 2015 წელი – კუნძული ლამპედუზა
ბოლოდროინდელი ტუნისში მომხდარი სახალხო აჯანყების შემდეგად ქვეყნის დიქტატორი გადადგა და ათასობით ტუნისელი ხმელთაშუა ზღვის გადაკვეთას შეეცადა. მიუხედავად იმისა, რომ ტუნისელებს დიქტატორი აღარ ეყოლებათ ისინი ქვეყნიდან მაინც გარბიან, მათ მთავარ არგუმენტს წარმოადგენს ის, რომ ქვეყანაში დემოკრატიის დამყარება შეუძლებელია და ნებისმიერი მმართველი მათ შევიწროვებას განიზრახავს.
ბოლო, მიმდინარე თვის განმავლობაში ,დაახლოებით, 5 ათასი ტუნისელი გადავიდა კუნძულ ლამპედუზაზე. ამ ყველაფრის პარალელურად , შვედეთმა, ავსტრიამ, საბერძნეთმა და ესტონეთმა სასოფლო-სამეურნეო მიწების ყიდვა-გაყიდვის რეგულაციებთან ერთად, ვიზის გაცემის პროცედურების გამკაცრებაც დაიწყო.
წყარო: BBC
თემაზე მუშაობდნენ:
გიორგი მიქანაძე
ნათია კეკენაძე
