„აბსოლუტურად სწორს საუბრობს. ეს კაცი წარმოადგენს კერძო სექტორს. ნუ ბედავთ, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით და ასე პოლიტიკურად ნუ ებრძვით თუნდაც მას და თუნდაც სისტემას, რომელსაც ის წარმოადგენს…„ – ასე ეხმაურება ეკონომიკური პოლიტიკის მკვლევარი, ასისტენტ პროფესორი გიორგი მიქანაძე საკუთარ გვერდზე, სოციალურ ქსელში “თიბისი ჯგუფის” ხელმძღვანელის, მამუკა ხაზარაძის, ინტერვიუს.
(ინტერვიუ მამუკა ხაზარაძესთან იხილეთ: http://www.bpn.ge/ekonomika/11921-qthu-sabanko-sistemis-reputacia-sheirya-sheiryeva-qarthuli-ekonomikis-thithqmis-yvela-sferoq.html?lang=ka-GE).
„უბრალოდ, ეროვნული ბანკის ამჟამინდელი პრეზიდენტი ჩამოშორეთ ქვეყნის ეკონომიკას და საბანკო სისტემას. თან, რაც შეიძლება სწრაფად. ყველაზე დიდი ნაღმები, სწორედ მასში, მის პოლიტიკაში დევს და ყველაზე მეტი ბერკეტი აქვს ეროვნულ ბანკს, რომ კომენრციულ ბანკებს და სხვა საფინანსო ორგანიზაციებს აკეთებინოს ის, რაც თავად მას სურს. შესაბამისად, მართოს საზოგადოების აგრესიებიც. ვინაიდან, არიან პროფესიონალები და ფინანსური საკითხევბით შეუძლიათ, გაჭირვებული ხალხის კარგი მანიპულირება. შესაბამისად, ეს კერძო ფინანსური ინსტიტუტები ნებსით თუ უნებლიეთ, ასრულებენ პოლიტიკას, რომელიც შეიძლება ეროვნულმა ბანკმა გაათამაშოს და ავტომატურად ხდებიან ამ სქემის მონაწილენი. სულ რომ არაფერი ხდებოდეს პრევენციისთვის სასწრაფოდ ადეკვატური ზომებია მისაღები. ისე, რომ კომერციულ ბანკებს არ შეეხოთ და მხოლოდ დელიკატური მოქმედებაა საჭირო. 90-იან წლებში საბანკო კრიზისმა მასშტაბური სახე, სწორედ პანიკურ ფონზე მიიღო და ამის პრაქტიკა არის დიდი, რომ ყველაზე მეტ საფრთხეს სწორედ ეს პანიკები ქმნის. ლართან დაკავშირებით იმდენად კონცენტრირდა პრობლემაც და გამოსავალიც ეროვნული ბანკის პოლიტიკაზე, რომ საზოგადოება, ბიზნესი სწორედ მას შესცქერის და ისე აკვირდება პროცესებს. აქედაქნ გამომდინარე, არაკეთილსინდისიერი ქმედებების შემთხვევაში და ფინანსური მანიპულაციების გზით, რომელიც ეროვნულ ბანკშია კონცენტრიებული, ადვილი ხდება საზოგადოების (ფიზიკური პირები, იურიდიული პირები, მ/შ ინვესტორები…) ემოციებზე კონტროლი და პანიკის მართვა. ამის ნათელი მაგალითი იყო, ცოტა ხნის წინ, საგნობრივად არაფრის მომცემი, ეროვნული ბანკის ბრიფინგი და დაანონსებული საფრთხეები ქვეყნის ეკონომიკაში. რამაც დააბრკოლა როგორც ადგილობრივი მეწარმეები და საქმიანი წრეები, ისე პოტენციური ინვესტორები. მეორეს მხრივ, ეს ინსტიტუტი იძლევა რჩევებს, რომ მოზიდული იქნას ინვესტიციები, წახალისდეს ექსპორტი და რომ სწორედ აქ არის გამოსავალი. ეს ცალსახა მანიპულაციებია საზოგადოების, თავი რომ დავანებოთ დაფარულ ფინანსურ მაქინაციებს, რომლის დიდი ალბათობაც, საფრთხეებიც დევს ეროვნულ ბანკში და მათი ამოქმედება სწორედ ეროვნული ბანკის მენეჯმენტზეა დამოკიდებული. ბერკეტები საეჭვო ხალხს უნდა გამოართვათ, ეს საქმე საერთოდ გამოსაძიებელია. უნდა ითქვას, რომ საკმაოდ რთულია კონკრეტული მიმართულებით საკითხის სპეციალისტებთან სამართლებრივი დავა. თუმცა, ერთს დავამატებდი, – როდესაც ქვეყანაში სამოქალაქო საზოგადოება ძლიერია სახელმწიფო მოხელეები ვერასდროს ბედავენ ზედმეტად გასცდნენ პასუხისმგებლობის ფარგლებს. ლოგიკა მითხარით – ჯერ ხალხი პარლამენტის შეცვლას ელოდა, მერე მთავრობის, მერე პრეზიდენტის, მერე მერის. ახლა ეროვნული ბანკისას ელოდება… სამწუხაროა, რომ პასუხისმგებლობა და სწორება პროფესიონალიზმზე გვაქვს არა ქვეყნის ინტერესებიდან, არამედ პირადი და “გუნდური”, კლანური ინტერესებიდან გამომდინარე. შესაბამისად, ზარალობს საზოგადოება და თითოეული მოქალაქე. ამიტომ, სანამ ამ ცუდ მენტალურ ტრანსფორმაციას არ გავივლით, სასწრაფოდ შეცვალეთ ეროვნული ბანკის პრეზიდენტი. დაანებეთ კომერციულ ბანკებს თავი, ისინი იძულებულნი არიან თუ რამ ხდება ამის მონაწილენი იყვნენ. პირიქით, დაიხსენით კომერციული ბანკები ეროვნული ბანკის ზეწოლისგან.
ეს არის ჩემი ხედვები, ვარაუდები და მსჯელობა. სამწუხაროდ არანაირი დოკუმენტი არ მაქვს, გადა იმისა, რომ სიტუაციას შევხედო და გავაანალიზო. ეს დოკუმენტები პროკურატურისთვისაც არ იქნება ადვილი ხელმისაწვდობი შესაბამისი პროცედურების გარეშე, არამც თუ ჩემთვის. მე შემიძლია ფაქტებზე დაკვირვებით, მხოლოდ ვარაუდებზე ვისაუბრო. ასევე, ეს არ არის ჩემი პოლიტიკური განცხადება. მე ვარ ამ ქვეყნის მოქალაქე და ამ საკითხებთან დაკავშირებით, ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე, მაქვს საკუთარი ხედვები და დამოკიდებულებები. თუმცა, ვარ ამ ქვეყნის აქტიური მოქალაქე და განსაკუთრებულად დაინტერესებული სამოქალაქო საზოგადოების განვითარებით.
P.S. ძალიან საინტერესო ინტერვიუა მამუკასთან. ამ კაცს ათი ათასობით კაცი ჰყავს დასაქმებული და კიდევ ბევრის გაკეთების პოტენციალი აქვს. დაოკდით. უახლოეს წარსულში კარგი გამოცდილება გვაქვს – ვაქებთ და ვადიდებთ გვიან, ვაფასებთ მერე როცა ძალა აღარ აქვთ, ვამბობთ “არადა რამდენ რამეს გააკეთებდა ქვეყნისთვის… ” ამის მაგალითებად პატარკაციშვილი და ბენდუქიძეც კი გამოდგება და კიდევ ბევრი… მოეშვით ქართველები ადმმიანების გაფუჭებას…. არ ვიცი და არ მაინტერესებ მისი წარსული, მე ვხედავ აწმყოს და მომავალს და სავსებით საკმარისია, რომ მყარი არგუმენტები მქონდეს ამ განცხადების – ეს კაცი მეიმედება…
გამოდით სიბნელიდან…,“ – წერს გიორგი მიქანაძე საკუთარ facebook გვერდზე.
The Tbilisi Times
