გლდანის ივერიის ღვთისმშობლის ტაძრის წინამძღვარი მამა ბასილ მკალავიშვილი „თბილისი თაიმსს“ საპატრიარქოსთან დაპირისპირების გამომწვევ მიზეზებსა და ქართულ ეკლესიაში არსებულ პრობლემებზე ესაუბრა. ვინ აძლევს საბაბს „მოღალატეებს“ გაილაშქრონ ეკლესიის წინააღმდეგ და რაზე აფრთხილებდა ის საპატრიარქოს ამას ჩვენი იტერვიუდან შეიტყობთ.
მამა ბასილ, როგორც “თბილისი თაიმსისთვის” ცნობილია რთული გულის ოპერაცია გადაიტანეთ. როგორია თქვენი ჯანმრთელობის მდგომარეობა ახლა? ახერხებთ თუ არა ღვთისმსახურებას?
– ვმადლობ უფალს ხანდაზმულობის ჟამს ურთულესი გულის ოპერაცია გადამატანინა. გართულებების მიუხედავად, ღმერთის მადლით, ღვთისმშობლის შემწეობითა და ჩემი მრავალრიცხოვანი მრევლის ლოცვით კვლავ ფეხზე ვდგავარ. ვასრულებ ყველა საეკლესიო რიტუალს და პარალელურად ვმუშაობ ეკლესიის მოსაწყობად.
უკვე წლებია სასულიერო პირი ბრძანდებით და მართმადიდებლური ეკლესიიდან განკვეთილ მღვდლად მოგიხსენიებენ. საზოგადოებისთვის ნათელი რომ გახდეს, გვიამბეთ რამ გამოიწვია დაპირისპირება თქვენსა და საქართველოს საპატრიარქოს შორის?
– მაშინ, როცა „იეჰოვას მოწმეთა“ ორგანიზაციის წარმომადგენლები, რომლებიც საქართველოში აგენტური საქმიანობისთვის იყვნენ შემოგზავნილნი, ძალას იკრებდნენ და სხვადასხვა მატერიალური დაპირებებით შეჭირვებულ ხალხს იბირებდნენ, საეკლესიო კრებებზე რამდენჯერმე ვთხოვე პატრიარქს მათ წინააღმდეგ გარკვეული ზომები გაგვეტარებინა, თუმცა მან გაჩუმება მირჩია.
ერთხელ საპატრიარქოში დაგვიბარეს და გვითხრეს, რომ უნდა დაგვეცალა ჰუმანიტარული დახმარებით დატვირთული ვაგონები და დაგვერიგებინა საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში. მე და ჩემი მრევლის წარმომადგენლები დიდუბის სადგურში ვცლიდით ვაგონებს. წარმოიდგინეთ, ჩვენთან ერთად ვაგონებს ცლიდნენ „იეჰოვას მოწმეთა“ ორგანიზაციის წამომადგენლები, რომლებმაც გვითხრეს, რომ ეს დახმარება მათ სახელზე იყო მოსული და გვაძლევდნენ ჩვენ გაჩუმების საფასურად. აი, აქედან დაიწყო დაპირისპირება საპატრიარქოსთან. ამ ფაქტთან დაკავშირებით, ტელევიზიით ვაცნობე საზოგადოებას, რამეთუ ეს იყო ერთგვარი გარიგება ჩვენსა და იეჰოველებს შორის, რისთვისაც პატრიარქის გულისწყრომა დავიმსახურე. მან მკაცრი საყვედური გამომიცხადა სულ სხვა მოგონილი მიზეზის გამო. დავრწმუნდი, რომ მარტო უნდა მებრძოლა სულიწმინდის მგმობელებთან. სწორედ ამის საფუძველზე განვუდექი საპატრიარქოს. შემდეგ, პატრიარქმა კრება მოიწვია და განმკვეთა, როცა მე მათთან აღარ ვიყავი.
მრავალჯერ ავუხსენი საზოგადოებას და ახლაც გავიმეორებ, სჯულის კანონის მიხედვით ვალდებული ვიყავი განვდგომოდი მწვალებლებთან კავშირს. ჩემი გადაწყვეტილების მართებულობა არა ერთხელ დამიმტკიცებია ეკლესიის წარმომადგენლებთან, ეს მათ კარგად იციან, მაგრამ მთავრობაში მოკალათებულ მართმადიდებლობის დაუძინებელ მტრებთან ერთად, 1995 წლიდან გამუდმებით მებრძვიან. მათ ერთობლივი ძალებით დამატოვებინეს ჩემ მიერ აშენებული გლდანის ლომისის წმ. გიორგის ეკლესია, 15 დღით ჩამასვეს ციხეში, 20 დღით გამიტაცეს გაურკვეველი მიმართულებით, 2 წელი დევნილობაში მამყოფეს, 5 წელი კი ციხეში. ეს სასჯელი მომაგეს სამშობლოს სიყვარულისათვის, სარწმუნოების დაცვისათვის. 2004 წელს ჩვენი ეკლესიის დარბევა იყო ბარბაროსული ფაქტი. მსგავსი მსოფლიოს არც ერთ ქვეყანას არ ახსოვს.
ვის მიერ იყო ინსპირირებული დარბევი ფაქტები და იმყოფებოდით თუ არა სინოდის მორჩილებაში ვიდრე გლდანის ეკლესიის დარბევა მოხდებოდა?
– ეს ვრცელია ამბავია. ვეცდები მოკლედ გიამბოთ. ჩვენი ეკლესიის დარბევის წინა დღეს სახალხო დამცველის ოფისის ეზოში ვამხილე ქართველთ მოძულე სააკაშვილი, რომელმაც გაუქმებული „იეჰოვას მოწმეთა“ ორგანიზაცია კვლავ რეგისტრაციაში გაატარა. იქ პოლიციაც იყო, მაგრამ არც უცდიათ ჩვენი დაკავება. სააკაშვილს სულ სხვა გეგმა ამოძრავებდა. მან მერაბიშვილთან და ახალაიებთან ერთად შეიმუშავა ჩემი ხმაურიანი დაპატიმრების გეგმა და გასცა განკარგულება ეკლესიის ტერიტორიაზე შემოეტანათ დიდი რაოდენობის საბრძოლო იარაღი, რომელიც ვითომ აბაშიძის დასახმარებლად გვინდოდა. თუმცა ეს გეგმა ვერ განახორციელეს. საპატრიარქოს პოზიციაც კი არ დაუფიქსირებია მომხდარ ვანდალიზმთან დაკავშირებით. რაც შეეხება კითხვას, ვიყავი თუ არა სინოდის მორჩილებაში? 1995 წლიდან დღემდე დროებით ვემორჩილები საბერძნეთის ძველ გესტილეთა წმინდა სინოდს, სანამ საქართველოს ეკლესია არ განიწმინდება უღირს სასულიერო პირთაგან.
ციხიდან გათავისუფლების შემდეგ აგრძელებთ გლდანის ეკლესიაში მსახურებას. თვლით, რომ შესაძლებელია თქვენსა და საპატრიარქოს შორის მოხდეს შერიგება?
– სასჯელი ბოლომდე მოვიხადე, მიუხედავად იმისა, რომ მთავრობის წარმომადგენლები გამუდმებით მთხოვდენ შეწყალება მეთხოვა. გამოსვლისთანავე მრევლთან ერთად შევუდექი სამრეკლოს მშენებლობას, რომლის პროექტიც ციხეში შევადგინე. ამჯერად მამა ვატანგთან (მარგიანი) ერთად ვასრულებ ყველა ეკლესიურ რიტუალს უანგაროდ. ცხონების გზაზე მოსულთ ხელებში არ შევყურებთ.
საეკლესიო ცხოვრების წესი და მამოძრავებელი დიდი სჯულის კანონია. სწორედ მით ვხელმძღვანელობ, იოტის ოდენადაც არ გადამიხვევია. შეგიძლიათ მოხვიდეთ და ნახოთ, ერთმა მღვდელმა მრველთან ერთად, მცირედი შემოწირულობებით რუდუნებით შექმა სულიერი სავანე. ჩვენ დედა ეკლესიის შვილები ვიყავით, ვართ და ვიქნებით. ეკლესიას პიროვნებები არ წარმოადგენენ, ეკლესია არის უფალი იესო ქრისტე, მისი მცნებების ჭეშმარიტად აღსრულება.
დადგება დრო, როცა ქართული ეკლესია განიწმინდება უღირსთაგან. მაშინ ჩემს მრევლთან ერთად აუცილებლად დავბრუნდები თამამად, რამეთუ საკუთარი ძალებით შევძელით შეგვექმნა სულიერი კერა საქართველოს ახალგაზრდებისათვის, რომელიც გადაეცემა თაობიდან თაობას.
თქვენი აზრით, რა პრობლემების წინაშე დგას დღეს ქართული ეკლესია, მართმადიდებლური საზოგადოება და რაში ხედავთ გამოსავალს?
– სავალალო მდგომარეობაა დღეს ქართულ ეკლესიაში. მე ვიკითხავდი რამ მიგვიყვანა აქამდე?
საპატრიარქო და თვით პატრიარქი გაუწონასწორებელი სააკაშვილის ფაშისტური რეჟიმის დროს მართვადი იყო. ისინი შეხმატკბილებულად მოქმედებდნენ. მათი შრომის ნაყოფია ამაზრზენი ფაქტი, რომ სხვადასხვა სექტები მართმადიდებლობას გაუტოლეს. მათ ჩაუყარეს საფუძველი სწორედ იმას, რომ ახალმოსულმა, ვითომ საქართველოს „ერთგულმა“ პარლამენტმა, ანტიდისკრიმინაციული კანონი მიიღო. საზღვარგარეთიდან დაქირავებული, საკუთარი ქვეყნის მოღალატე არასამთავრობო ორგანიზაციები უშუალოდ უპირისპირდებოდნენ არა მარტო საპატრიარქოს, არამედ მთლიანად მართმადიდებლობას. სარწმუნოების გამყიდველების შესაკრებელია „რუსთავი 2“, სადაც 8 ნოემბერს, ღამის ათ საათზე შეკრებილნი იყვნენ სამშობლოს გამყიდველები და საპატრიარქო, შეიძლება ითქვას, მიწასთან გაასწორეს. მაშინ, როცა გაუთავებელი ბრძოლა მქონდა საპატრიარქოს მესვეურებთან, სარწმუნოების მოღალატეებთან მიმართებით, ვაფრთხილებდი, რომ საბოლოოდ ისინი საპატრიარქოს კარს მიუკაკუნებდნენ. ფაქტი სახეზე. ეს იმიტომ, რომ საპატრიარქო თავის დონეზე არასოდეს მდგარა. არ ამბობდა იმას, რაც მის კომპეტენციაში შედიოდა. უფრო მეტიც, მაღალი იერარქიის სასულიერო პირნი საბაბს აძლევენ მოღალატეებს გაილაშქრონ ეკლესიის წინააღმდეგ.
ყველა ეკლესიური კანონის დარღვევაზე გული მტკივა. ეს ხომ ჩემი სარწმუნოების, ერის ინტერესებს აზარალებს. სწორედ ეს არის ამერიკისა და ევროპის მასონიზმთა მიზანი, ამოძირკვონ ჩვენთან ყოველგვარი სარწმუნოებრივი, რამეთუ მათი უდიდესი მტერი მართმადიდებლობაა. მათ უნდათ შექმნან მწვალებლური ორგანიზაცია, სადაც გაერთიანებული იქნება ყველა რელიგიური წარმონაქმნი. გვაიძულებენ დავივიწყოთ უფალი იესო ქრისტე და ის გზა, რომელზეც ოცი საუკუნეა მივაბიჯებთ. ქვეყანას მორწმუნე ხელისუფალი უნდა მართავდეს, რომ ერი ძლიერად იდგეს. სირცხვილია, უძველესი ტრადიციების ქვეყანაში ცხოვრების წესს ამერიკის ელჩი გვიწესებდეს და გვმართავდეს.
მხოლოდ და მხოლოდ რწმენა, ღვთის შიში, სიყვარული, ლოცვა თუ გვიშველის. ვთხოვოთ ყოვლაწმინდა დედას, უფალ იესო ქრისტეს მოგვხედოს უღირს შვილებს.
სოფიკო ნინიკაშვილი
