გთავაზობთ, გორის ..კეთილდღეობისა და განვითარების ცენტრის“ დირექტრ-დამფუძნებელის – თინა ბრეგვაძის პოსტს:
,,დიდხანს ვიფიქრე მომეთხრო თუ არა თქვენთვის ეს ამბავი, რადგან ნათლისღების ბრწყინვალე დღეს არ დამემძიმებინა თქვენთვის გული. მაგრად იმდენად გამაოგნა და შემძრა ამ ამბავმა, არ შეიძლება ეს უბრალოდ გავატარო და საზოგადოების მსჯელობის საგანი არ გავხადო.
გუშინ სამსახურიდან წასვლას ვაპირებდი. კარზე კაკუნის ხმა მომესმა, მობრძანდით მეთქი გავძახე, კარი გაიღო და ოთახში ჩვენი დღის ცენტრის შშმ ბავშვის მამა შემოვიდა განერვიულებული, გული ხელით ეჭირა. დავამშვიდე, ვთხოვე სკამზე დამჯდარიყო. , ვკითხე რა მოხდა, ასე რამ გაგაანერვიულათქო. ისე იყო, ვერ საუბრობდა, კიდე გაუმეორე. მითხრა ქალბატონო თინა, თქვენ ხომ იცით ჩემი ამბავი, ნოდიკოს მკურნალობას გადავყევი, ბავშვს მაინც ვერაფერი ვუშველე და ვალებში ვარო. ბინა გადავცვალე გვერდით სადარბაზოში, რომ ვალი გაგვესტუმრებინა. მივედი ბინის სანახავად . როცა სადარბაზოში შევედი, მეზობელი გამოვიდა და მითხრა მე შენ შვილს ამ სადარბაზოში ვერ ვატარებო, იმას მე ყოველდღე ვერ ვუყურებ, არ შემიძლია მისი ყურებაო. მე ვუთხარი, შენ ჩემი შვილი რას გიშლის, შენ ხომ არ უნდა ატარო ის მე უნდა ვატაროო, არა მე არ მინდა აქ რომ გადმოხვიდეთ საცხოვრებლად მე მაგას ყოველ დღე ვერ ვუყურებ , განა რამდენ ხანს იცოცხლებს, მაგრამ მაინც არ მინდა რომ გადმოხვიდეთო, ამ სიტყვების გაგონებაზე, ამბობს ბავშბის მამა, გეგონება ქვეყანა თავზე ჩამომექცაო, რამდენი უსიამოვნება, რამდენი რამე გადამხდენია თავს, მაგრამ ასეთი რამ ჩემთვის არავის უთქვამს ,,განა რამდენ ხანს უნდა იცოცხლოსო შენმა შვილმაო, სახლში გაოგნებული წამოვედი სახლში მოვედი და ჩემი ცოლი გულწასული დამხვდა, თურმე მისთვისაც ოჯახის დიასახლისს დაურეკავს და იმასაც იგივე უთქვამს ჩემი ცოლისთვისო. ცუდად ვარ, რა ვქნა აღარ ვიციო, ვიფიქრე ბინას გავყიდი ვალებს გავისტუმრებ და ახლა ესო, რაკი ჩემი შვილი შშმ პირია არავის უნდა ჩემი მეზობლობა, რა გზას დავადგე როგორ მოვიქცე მირჩიე რამეო.. მე მართლა შემძრა ამ ამბავმა სიმართლე გითხრათ, ნუთუ ასეთი დაბალი დონის ადამიანები 21 საუკუნეში ცხოვრობენ ნამდვილად არ მეჯერა. ვკითხე რა პროფესიის არიან მეთქი ან შვილები თუ ყავთ მეთქი, მითხრა ქმარი ექიმია , ცოლი პედაგოგიო ,ორი შვილის ყავთო.
ნუთუ ღმერთის არ ეშინია. მომავალში რა იქნება ხომ წინასწარ არავინ ვიცით,. დანარჩენი თქვენთვის მომინდევია ჩემო მკითხველო, მათი განათლება და შეგნება. ნოდიკო შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვია, ის სწავლობს, როგორც სკოლაში ასევე კეთილდღეობისა და განვითარების დღის ცენტრში, ძალიან მეგობრული და საყვარელი ბიჭია. რა არ გააკეთა მისმა მშობლებმა მის სამკურნალოდ, მაგრამ ვერაფერი უშველეს. ამიტომაა, რომ ისინი ბინას ყიდდნენ და უფრო პატარა ბინაში გადადიოდნენ, აი ახლა ესეც აუკრძალეს. თურმე იქ არ უნდა გადავიდნენ იმის გამო რომ მის შვილს ვერ უყურებენ. როგორი ულმობელი უნდა იყო ადამიანი, გული ატკინო ისედაც გულმოკლულ მშობელს. ნათლისღების მადლმა გაუნათოს გული და გონება , გონება დაბინდულ ადამიანებს. ხელი მოუმართოს უფალმა და დალოცოს ნათლისღების ნაკურთხი წყალით განკურნოს, გულნატკენი ადამიანები, ტკივილი ჩაუცხროს გააძლიეროს და დაიფაროს.“ – წერს თინა ბრეგვაძე.
ნატალია ჯალაღონია
