შემთხვევით თუ მიზანმიმართულად, ადამიანები ვპოულობთ ჩვენთვის საყვარელ საქმიანობას. ეს შესაძლოა, ცხოვრების თუნდაც სრულიად მოულოდნელ ეტაპზე მოხდეს. ოთო ოქროსცვარიძეს აქვს საკუთარი ამბავი, თუ როგორ დაიწყო დიორამების მზადება და როგორ გახდა აღნიშნული პროცესი მისთვის გამორჩეულად საინტერესო. ამის შესახებ ის „თბილისი თაიმსს“ უყვება.
„ჩემი ბავშვობის გატაცებაა და დღემდე ძალიან მიყვარს პიკოს მატარებლები. ვაწყობდი მატარებლის სადგურებს და ქალაქებს, რამაც საბოლოოდ მიმიყვანა დიორამების შექმნამდე.
თავდაპირველად, ჩემთვის გავაკეთე თოვლის დიორამა, რამაც დიდი მოწონება დაიმსახურა და შემდეგ არაერთი შეკვეთა მივიღე“.
როგორც ოთო აღნიშნავს, ნამუშევრების შესაქმნელად ის სხვადასხვა მასალას იყენებს, მათ შორის, ძალიან უცნაურ წვრილმანებს.
“მასალად სხვადასხვა რაიმეს ვიყენებ. მათ შორის, უამრავს ვიწერ გერმანიიდან, რადგან მასშტაბი ძალიან პატარაა. მათი ხელით აწყობა კი არის შესაძლებელი, მაგრამ არ მიღირს, რადგან ბევრი წვალებაა საჭირო, მომხმარებელი კი შესაბამის თანხას არ გადაიხდის. მასალად ძალიან სასაცილო დეტალებსაც ვიყენებ.
ზოგადად, დიორამების თემა ჩვენთან ახალია. რეალურად, გამოდს 3 D ნახატი, რადგან ჩვეულებრივი მხატვრული შესრულება აქვს”.
ოთო აღნიშნავს, რომ არაერთ შეკვეთას იღებს. გარდა ამისა, არ არსებობს მისთვის რაიმე შეუძლებელი, როდესაც მზადების პროცესს იწყებს.
“მიმიღია სხვადასხვა შეკვეთა – მათ შორისპ, ავტოფარეხის, უკრაინაში მიმდინარე ომის შეკვეთაც კი… კონკრეტულად რომ ვთქვა, რამეს შევძლებ ან ვერ შევძლებ, ეს ასე არ არის. შემიძლია, ჩავუჯდე მუშაობის პროცესს და საბოლოოდ მაინც მივიღო შედეგი. მე ასე ვფიქრობ, რომ ნებისმიერი მასშტაბის რაიმეს გაკეთება არის შესაძლებელი. იდეაში, მე ყველაფერს 1:87 მასშტაბით ვაკეთებ, რადგან ის ძალიან ეფექტურია”.
